I am too old for that stuff! :P

2009-04-23_071841

Επιστροφή και πάλι λοιπόν στην Αθήνα μετά από δυο εβδομάδες στα πάτρια εδάφη, μακρυά από internet, φοιτητική ’’ρουτίνα’’ και τα διάφορα συναφή. Αυτές οι δύο εβδομάδες κύλησαν, θα μπορούσα να πω, πολύ γρήγορα. Καφεδάκι με καλούς φίλους, βόλτες με το αμάξι, ξεκαθαρίσματα παλιών λογαριασμών…. Άρχισε να φτιάχνει και ο καιρός και να θυμίζει και πάλι καλοκαίρι (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων). Σε γενικά πλαίσια εάν θα μου έλεγαν να χαρακτηρίσω αυτές τις δεκαπέντε μέρες που πέρασα, οι πιο ταιριαστός χαρακτηρισμός θα ήταν: Ήσυχα.

Παρόλα αυτά μέσα σε αυτές τις μέρες παρατήρησα μερικά πράγματα. Ίσως φταίει το ότι επέστρεψα σε ένα μέρος όπου έχω αρκετές αναμνήσεις και μια συγκεκριμένη καθημερινότητα που είχα τότε σε σύγκριση με τώρα. Είδα ότι έχω αλλάξει. Τόσο στον τρόπο σκέψης, όσο και στον τρόπο αντίδρασης σε πολλά θέματα. Και δεν έχω αλλάξει μόνο εγώ. Και οι γύρω μου. Προφανώς είναι αυτό που λέμε τόσο σαρκαστικά αλλά αναρωτιέμαι πόσο καλά το καταλαβαίνουμε, αυτό το: «Μεγαλώνουμε σιγά σιγά» Αλλάζουν τα θέλω μας, οι συνήθειες μας, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε την καθημερινότητα. Είναι και αυτά τα 20 που κοντοζυγώνουν σε ένα μήνα περίπου…. Άκουγα λίγο μεγαλύτερους μου να το συζητάνε και πάντα μου φαινόταν περίεργο το πόσο μεγάλο θέμα το έκαναν. Αλλά ίσως τελικά να είχαν και δίκιο. Μπορεί ακόμα να φαίνομαι μικρός για αρκετούς από εσάς εδώ μέσα αλλά συνειδητοποιώ ότι πλέον δεν είμαι το σκατό που ξεκίνησε να γράφει πριν από δυόμισι χρόνια τις σκοτούρες και το άγχος εκείνης της περιόδου. Άνθρωποι γύρω μου άρχισαν να έχουν κάποιες απαιτήσεις από εμένα, εγώ άρχισα να έχω διαφορετικές απαιτήσεις από τον εαυτό μου και ξέρω ότι αυτά τα χρόνια που πέρασαν, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Δεν μπορώ να πω ότι ήταν άσχημα χρόνια, αλλά πάντα θα αναρωτιέσαι αν θα μπορούσες να ΜΗΝ κάνεις μερικά πράγματα από τόσο νωρίς. Είναι μια ηλικία στη ζωή σου που βιάζεσαι να μεγαλώσεις, να τα εξερευνήσεις όλα, να τα ζήσεις όλα. Και τότε ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση. Μέχρι να έρθει η στιγμή που λες ότι δεν θέλεις να μεγαλώσεις άλλο, θέλεις να κολλήσεις στα 20! Αλλά κι αυτό δεν γίνεται. Οπότε, you have to get used to it. Αυτό όμως που μπορείς να κάνεις είναι να μην προτρέχεις και να αφήσεις τα πράγματα να κυλήσουν όπως έχουν. Πιστεύω πως έχω κατακτήσει αρκετά πράγματα μέχρι τώρα για τα οποία είμαι περήφανος και δεν θα τα άλλαζα με τίποτα. Και ίσως και κάποια άλλα που να μην τα πραγματοποιούν όλοι οι εικοσάχρονοι της εποχής μου. 20’es crisis? Maybe….

Όπως και να έχει όσο μεγαλώνουμε αρχίζουμε να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά. Εξελισσόμαστε είτε για το καλύτερο είτε για το χειρότερο. Στην τελική ακόμα δεν έχει έρθει η ώρα να το κρίνουμε αυτό. Αλλά πιστεύω πως είναι η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Νομίζω πως το έχω αναφέρει ξανά σε post μου, αλλά μπορεί να βλέπω αυτά που γράφω τώρα σε καμιά πεντάρα χρόνια και να λέω: «Τι μαλακίες έγραφα τότε;» μέχρι τότε όμως, έχουμε καιρό!

Προς το παρόν, χρόνια σας πολλά (αν και λίγο καθυστερημένα) και να περνάτε καλά!

Η.Θ.

Advertisements

8 Responses to I am too old for that stuff! :P

  1. Ο/Η george λέει:

    Roamer χρόνια σου πολλά και καλά.
    Αυτό που θέλω να σου τονίσω είναι να μην ξεχάσεις να ζείς όλες τις ηλικίες σου. Μην αναλώνεσαι και μην χαλιέσαι στο τι έκανες ή δεν έκανες και κυρίως το θέμα ηλικία ξέχνα το. Τα χρόνια μάθε να τα μετράς με τα θέλω σου και το πόσο αυτά επιτεύχθηκαν. Το αν κάποτε γυρίσεις το κεφάλι πίσω και πεις τι μλκ έγραφες δεν είναι τίποτα μπροστά στο αν γυρίσεις το κεφάλι πίσω σε λίγα χρόνια και πεις δεν έζησα όσα ήθελα να ζήσω.
    Να ξέρεις οτι όλες οι ηλικίες έχουν κάτι να δώσουν. Εσύ το μόνο που χρειάζεται είναι να βρείς τι σου προσφέρει εσένα η ζωή σε αυτή την ηλικία που είσαι και να το ζήσεις με όλες τις αισθήσεις σου με όλη ην ψυχή σου. Να την γεμίσεις να την χορτάσεις και να νιώσεις όμορφα. Μόνο τότε θα είναι όλα όμορφα στην ζωή και θα μπορέσεις να δείς όλα τα χρώματα που μας δίνει η ζωή σε όποια ηλικία και αν είμαστε.

  2. Ο/Η glarenia λέει:

    Τα είπε ΟΛΑ ο george, έτερον ουδέν….
    «Να την γεμίσεις να την χορτάσεις και να νιώσεις όμορφα»

    Εξάλλου, σε «μια πεντάρα χρόνια» φυσικό είναι να αυτολογοκρίνεσαι, γιατί θα είσαι κατά 5 ολόκληρα χρόνια εμπειρότερος και ανοιχτος για νέες προκλήσεις

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. επαθα μιαν φρικη οταν εκλεισα τα 20, απεριγραπτη..
    επι ενα μηνα ειχα κολλησει στο 19 και δεν το αποχωριζομουν με τιποτα!
    και οι 30ρηδες γνωστοι μου να γελουν, εχοντας περασει την ιδια φαση..
    τελικα, θα ελεγα πως ηταν μια πολυ γεματη χρονια, οπως ακριβως και το νουμερο 20, μες στην οποια εμαθα πολλα που αγνοουσα για τον εαυτο μου.

  4. Ο/Η iLiAs λέει:

    Χρονια πολλα Λιακο…να εχεις οτι επιθυμεις..πολυ υγεια και χαρα!!!

  5. Ο/Η Darthiir the Abban λέει:

    Χρόνια πολλά
    Πιστεύω πως δεν είναι πραγματικά αλλαγές (ΟΚ και τέτοιες υπάρχουν αλλά αυτές συνήθως είναι αντιληπτές και συμβαίνουν λόγω του ότι αντιληφθήκαμε πως με τον «άλλο τρόπο» δεν έβγαινε άκρη), αλλά απλά το ότι ο κόσμος γύρω μας «αλλάζει» ενώ εμείς έχουμε την αίσθηση της σταθερότητας στον καθημερινό μικρόκοσμό μας. Έτσι, όταν αλλάζουμε μικρόκοσμο, το σύνολο των μικρών αλλαγών που συνετελέσθησαν μας προξενεί τεράστια απορία.

  6. Ο/Η marilia λέει:

    Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, μικρέ! 🙂

    Να ομορφοπερνάς πάντα!

  7. Ο/Η sourgeal λέει:

    20? Υπάρχουν τέτοιες ηλικίες???? χεχε…

    Νομίζω ότι όλοι αλλάζουμε… n’est pas?

  8. Ο/Η patsiouri λέει:

    Χρόναι πολλά!!!
    Ο George με κάλυψε πλήρως!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: