Σκεψεις από το παρελθόν….

Αδηφάγα πλάσματα οι άνθρωποι. Με όσα και αν έχουν στα χέρια τους, πάντα θα επιθυμούσαν έστω και κάτι που δεν έχουν. Έτσι είναι η φύση μας. Πάντα θα αναζητούμε κάτι που δεν μπορούμε να έχουμε. Για να μπορούμε να μην είμαστε ευχαριστημένοι. Για να μας λείπει πάντα κάτι και να μας ταλαιπωρεί ημέρα και νύχτα, κάθε δευτερόλεπτο που περνά και έχει το βάρος ενός αιώνα, κάθε πραγματοποιημένης ευχής που θα ευχόμασταν ποτέ να μην έχει γίνει! Τελικά, υπάρχει ευτυχία; Υπάρχει αυτή η αυταπάτη; Η ψευδαίσθηση; Προσπαθούμε να την βρούμε, αλλά ποιος την έχει βρει πραγματικά; Όχι τα δευτερόλεπτα, αυτά τα ψήγματα ευτυχίας που αισθανόμαστε αραιά και που. Ευτυχία με όλη τη σημασία της λέξης. Να ΕΥ ΤΥΧΟΥΜΕ, να έχουμε καλή τύχη, να αισθανόμαστε τυχεροί που έχουμε όλα όσα επιζητούσαμε. Μερικές φορές, τις περισσότερες φορές, ο πόνος είναι πιο δυνατός από κάθε τι. Κερδίζει στα σημεία και βγάζει knock out κάθε άλλο συναίσθημα, κάθε άλλη σκέψη. Αδιάλειπτος και συνεχής πόνος. Πόνος της καρδιάς, πόνος του μυαλού, πόνος της σκέψης και μόνο. Στη σκέψη ότι η ευτυχία είναι κάπου μακρυά μας, ότι εθελοτυφλούμε και ότι δεν πρόκειται ποτέ να την βρούμε, ότι έχουμε συνηθίσει στον πόνο και δεν μπορούμε χωρίς αυτόν. Αυτή είναι η κατάρα μας. Ίσως βαθειά μέσα μας αναζητούμε τον πόνο. Την πίκρα. Γιατί έτσι τα ψήγματα της ευτυχίας, μπροστά στους πακτωλούς του πόνου να φαίνονται μάννα εξ ουρανού. Θεόσταλτο δώρο για να μας θυμίσει ότι ναι, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Τι πρέπει να κάνεις για να βρεθείς στην άλλη πλευρά; Θυσίες. Και μέχρι που είσαι πρόθυμος να φτάσεις για να πας στην άλλη πλευρά; Μέχρι το τέλος. ΛΑΘΟΣ! Ο άνθρωπος εκτός από αδηφάγος και άπληστος είναι και φυγόπονος. Τι ειρωνεία ε; Εμείς προσπαθούμε να του ξεφύγουμε και τελικά τον έχουμε μέσα στο αίμα μας. Ναι, προσπαθούμε με κάθε τρόπο να αποφύγουμε τον πόνο. Αλλά αυτός εκεί, επιμένει. Εσωτερικές ανάγκες έκφρασης, να βγάλεις το μέσα έξω. Να δείξεις τα χρώματα της καρδιάς και της ψυχής σου. Κι όμως, πίσω από αυτό το γκρι που φαίνεται να βάφει όλο το τοπίο, διαγράφεται καθαρά το λευκό. Και το λευκό κρύβει ακόμα περισσότερα χρώματα μέσα του! Πάρτε το λευκό και αναλύστε το! Ανοίξτε την παλέτα της ψυχής σας και ζωγραφίστε τον κόσμο που ονειρεύεστε! Ακόμα και αν αυτός ο κόσμος κρύβει μόνο το γκρι. Θα είναι ο δικός σας κόσμος. Ό,τι και αν σημαίνει αυτό για τον καθένα. Παρόλους τους πόνους και της κακουχίες, παρόλες τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τα παρωχημένα συναισθήματα, παρόλα αυτά νικήτρα θανάτου βγαίνει πάντα η ζωή. Οπότε το συμπέρασμα ποιο είναι; Όλα όσα ζούμε, όλα όσα κάνουμε, είναι ένα συνονθύλευμα που μέσα από αυτές τις ακατάστατες και ακατάπαυστες εκπλήξεις του, δημιουργεί ζωή. Ένας συνεχής και ατέρμονος κύκλος, ο κύκλος της ζωής, που κρύβει τον πόνο της πίκρα και κάπου βαθειά μέσα του την ευτυχία. Γιατί πάντα πίσω από το γκρι δεν κρύβεται μόνο το μαύρο που σπίλωσε τα όνειρα και τις επιθυμίες μας, υπάρχει και το λευκό, το αυθεντικό και το ωραίο. Και πίσω από το λευκό κρύβονται πολλά χρώματα…. Lets seek for them λοιπόν…. Η ζωή δεν κάνει ποτέ λάθος, ακόμα και αν μας αφήνει να παίζουμε συνεχώς τα παιχνίδια της. Ξέρει να κρατά τις ισορροπίες, ακόμα και αν φαινομενικά μας δείχνει το αντίθετο. Ας ψάξουμε το λευκό λοιπόν, ας ψάξουμε τη ζωή, το χρώμα στη ζωή μας…

Αυτό το post είναι γραμμένο εδώ και κάτι χρόνια…… Δε νομίζω ότι γράφω πλέον το ίδιο με τότε….

Advertisements

10 Responses to Σκεψεις από το παρελθόν….

  1. Ο/Η Darthiir the Abban λέει:

    Έτσι όπως το ορίζεις, για να υπάρχει ευτυχία, πρέπει να υπάρχει τύχη.
    Η τύχη όμως… επιδιώκεται! 🙂
    Από εκεί και πέρα αναλαμβάνουν χιλιάδες συνιστώσες να καθορίσουν το μέλλον, με εντελώς αιτιατούς μηχανισμούς και χωρίς τύχη.
    Όσο για όσα επιθυμούμε… το θέμα είναι εκτός των άλλων και τί επιθυμούμε!

  2. Ο/Η glarenia λέει:

    Δεν έχεις τις ίδιες εμπειρίες με τότε, αλλά και ούτε όσες ακόμη θα αποκτήσεις.
    Απ’ όλα τα χρώματα διαθέτει η ζωή είτε μας αρέσουν είτε όχι.
    Το θετικό και αισιόδοξο είναι πως ευτυχώς αλλάζει φορεσιές είτε το επιδιώξουμε είτε όχι…

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. ego pantos den pistevo stin tixi.
    den fanika pote idiaitera evnoimeni…

    omos, 8a simfonisw mazi su sta «psigmata eftixias».
    pistevo stis stigmes, oxi stis periodus.

  4. Ο/Η sourgeal λέει:

    Ίσως και να συμβαίνει το αντίθετο. Ίσως ο πόνος να είναι στιγμές για να μπορεί η ευτυχία να φαίνεται πολύτιμη μέσα από αυτές.. Δεν ξέρω..
    Ξέρω μόνο ότι το ποστ σου με έκανε να χαμογελάσω.. 🙂

    «..μα εσύ μου είπες δεν τρομάζεις, ότι στο μαύρο βλέπεις χρώμα» τους στίχους αυτούς μου θύμισε το ποστ σου..

  5. Ο/Η iLiAs λέει:

    Καλο μηνα Λιάκο!! 🙂

  6. Ο/Η Roamer λέει:

    Darthiir, δεν το εθεσα εγώ, η Ελληνική το θέτει έτσι. Ευτυχία λέει…. Ίσως βέβαια έχει γίνει κάποια παράφραση της λέξης μέσα στους αιώνες εξέλιξης της. Αλλά ακόμα και έτσι μου φαίνεται σωστό… Την τύχη ή την ατυχία μας την επιδιώκουμε τις πράξεις μας και τις επιλογές μας. Αλλά είναι αυτός ο αστάθμιστος παράγοντας που θα μας φέρει τα καλά ή τα κακά αποτελέσματα, όπως και στην ευτυχία ένας αστάθμιστος παράγοντας είναι και πάλι που μπορεί να σου τα φέρει όλα καλά ή να σε μπλέξει και σε άλλες περιπέτειες….

    «Όσο για όσα επιθυμούμε… το θέμα είναι εκτός των άλλων και τί επιθυμούμε!»

    Δηλαδή εσύ πιστεύεις ότι κάποια στιγμή θα πάψουμε να επιθυμούμε και θα είμαστε πλήρεις και ευχαριστημένοι με αυτά που θα έχουμε επιτύχει; Και πες μου, υπάρχουν άνθρωποι που θέτουν χαμηλότερους στόχους από αυτούς που μπορούν ή πιστεύουν ότι μπορούν να κατακτήσουν; Ή χαμηλότερους στόχους από αυτούς που έχουν ήδη κατακτήσει; Εδώ κι αν παίζει το θέμα τύχη και Ευ-τύχη….

  7. Ο/Η Roamer λέει:

    Τότε σύμφωνα με τα λεγόμενά σου Glarenia μου και σύμφωνα μα τα δικά μου κριτήρια, αυτά που ζούσα τότε ήταν πιο έντονα από αυτά που ζω τώρα…. ¨Οσο για τη ζωή, γι αυτό έχει και πολλά χρώματα, για να μπορούμε να αλλάζουμε συνέχεια φορεσιές!

    Η τύχη Fairy μου, είναι ένα σύνολο πολλών πολλών συμπτώσεων λέει ένας πολύ καλός μου φίλος. Μου φάνηκε πολύ σωστό όταν το άκουσα, παρόλα αυτά, εγώ επειδή είμαι και λίγο ονειροπόλος πίστευω ότι μερικές φορές το σύμπαν και θέλει να συνομωτήσει για εμένα!

    Ίσως Sourgeal…. Προς το παρόν ζω για να καλύψω με τις στιγμές ευτυχίας περιόδους πόνου και δεν θα το έλεγα δυστυχίας, αλλά περισσότερο αναμονής….προς την ευτυχισμένη στιγμή. Χαίρομαι πάντως που αυτό το post σου έβγαλε χαμόγελο, σημαίνει ότι σου έβγαλε σημάδια αισιοδοξίας. Και το έγραψα σε μια από τις πιο περίεργες περιόδους της ζωής μου. Αυτό με κάνει να πιστεύω πως ω΄ς επί το πλείστον αυτό που μου λένε οι γύρω μου, ότι δηλαδή είμαι ένα πολύ αισιόδοξο άτομο, ίσως τελικά να ισχύει! Ποιο τραγούδι είναι αυτό; Ή δεν είναι τραγούδι;

    Καλό μήνα και σε εσένα LiAko!

  8. Ο/Η Darthiir the Abban λέει:

    Πιστεύω πως η αυτογνωσία και το μέτρο δεν έβλαψαν κανέναν, σε αντίθεση με την απουσία τους.

  9. Ο/Η Roamer λέει:

    Σίγουρα… Αλλά πόσο εύκολο είναι το να γνωρίζεις τα όριά σου και το πότε τα ξεπερνάς; Ή ακόμα περισσότερο, όταν ξέρεις ότι μπορείς να κάνεις κάτι μέχρι ενός σημείου, γιατί να μην προσπαθείς να κάνεις την υπέρβαση; Γιατί και η ευτυχία, μια υπέρβαση δεν είναι ανάμεσα σε όλα αυτά που ζούμε;

  10. Ο/Η evantik λέει:

    η ευτυχία είναι μία ουτοπία και όσο ψάχνουμε να την βρούμε τόσο αυτή χάνετε,δούλοι της έχουμε γίνει εμείς οι άνθρωποι και μερικές φορές σε σημείο αηδίας,έχουμε εξαπατιθεί πολλές φορές,τρέχουμε να τη γευτούμε να τη νιώσουμε,μα αυτή στο τέλος μας πουλά,εμείς όμως εκεί συνεχίζουμε,σαν υπηρέτες αλλά αυτή μαζί μας γελά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: