So many rainy days in our lives!

Αλκυονίδες μέρες. Όπως βγήκε ο ήλιος έτσι ξαφνικά, έτσι άρχισαν να φτιάχνουν και πάλι τα πράγματα στη ζωή μου. Γιατί αυτό είναι κύκλος και γυρίζει. Κι όπως δεν μπορείς να έχεις μια ζωή λιακάδα έτσι δεν μπορείς να έχεις και μια ζωή χαρές σε αυτή τη ζωή. Κι μάλλον είναι καλύτερα έτσι. Στο κάτω κάτω όλο ήλιο, θα βαριόσουν κάποια στιγμή. Είναι ωραία και η βροχή. Αυτή που πέφτει συνεχόμενη, που σε κάνει μούσκεμα κι εσύ εξακολουθείς να περπατάς σαν τον τρελό.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, πως την ημέρα που έγραφα πανελλαδικές μαθηματικά κατεύθυνσης, όταν μπήκαμε μέσα είχε έναν υπέροχο ήλιο, όλο αισιοδοξία. Στην πορεία των δύο ή τριών ωρών, δεν θυμάμαι πλέον πόσο χρόνο δίνανε, άρχισε να σκοτεινιάζει ο καιρός. Όταν βγήκαμε από την σκοτεινή πλέον αίθουσα, άρχισε ο ουρανός να ρίχνει και να ρίχνει και να ρίχνει…. Δεν είχα πάει τόσο καλά όσο περίμενα εν τέλει, πήγα και στο φροντιστήριο να δω και τα αποτελέσματα. Καταιγίδα λοιπόν τα αποτελέσματα. Και ξεκίνησα να πάω στο μαγαζί του πατέρα μου από το φροντιστήριο, μισή ώρα δρόμο, χωρίς ομπρέλα, με τα πόδια. Η βροχή με είχε κάνει μούσκεμα, αλλά εμένα δεν με ένοιαζε. Συνέχιζα να περπατάω. Και να σκέφτομαι πόσο ηλιόλουστη ξεκίνησε η μέρα, και πόσο βροχερή και μουντή κατέληξε. Περπατούσα με σκυφτό το κεφάλι, βυθισμένος μέσα στις σκέψεις μου. Οι περαστικοί παίζει να με πέρασαν και για τρελό… «Ποιος νοιάζεται…».

Έφτασα στο μαγαζί είπα τα καθέκαστα στον πατέρα που ήταν μέσα στην αγωνία, βλέποντας με να σκίζομαι όλη τη χρονιά, προφανώς είδε την απογοήτευσή στο πρόσωπό μου. Το μόνο που είπε, «Δεν πειράζει Λιάκο, θα δούμε και θα πράξουμε. Δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου….» Και πραγματικά δεν είχε έρθει το τέλος του κόσμου. Είχα γράψει ήδη τα μισά μαθήματα και μου έμενε η Φυσική κατεύθυνσης, οι υπολογιστές και το ΑΟΘ. Κι εκείνη τη στιγμή πείσμωσα ακόμα πιο πολύ! Δεν άφησα να με πάρει από κάτω. Φαίνεται η βροχή είχε κάνει τη δουλεία της. Γιατί αν και με έκανε μούσκεμα, με είχε λυτρώσει. Γιατί κατά βάθος με αυτό το μάθημα είχε φύγει ένα βάρος. Και πάλεψα στα υπόλοιπα μαθήματα και κέρδισα. Και εν τέλει, όταν ήρθαν και τα πραγματικά αποτελέσματα δεν είχα πάει και τόσο χάλια. 16,2 είναι ένας αξιοπρεπέστατος βαθμός για τα μαθηματικά κατεύθυνσης. Όχι όπως το περίμενα, αλλά τι έρχεται σε αυτήν τη ζωή όπως το περιμένεις;

2258626354_431eb8f943

Έκτοτε αγαπάω πολύ την βροχή. Όχι μόνο να την κοιτάζω μέσα από το τζάμι και να ακούω μια μουσική που να με μεταφέρει αλλού, αλλά να γίνομαι μέρος της. Να με βρέχει, να με κάνει μούσκεμα. Γιατί ξέρω, πως μετά την βροχή, ένας ήλιος λαμπερός θα βγει, και θα με ζεστάνει…. Όπως βγήκε και εκείνο το απόγευμα, όπως επέστρεφα με την μητέρα μου στο σπίτι. After all, life isn’t that bad….

Το πιο πιθανό, όταν βγαίνω τις βροχερές αυτές ημέρες του Φλεβάρη στην ταράτσα της πολυκατοικίας, εάν με δει κανένας γείτονας να με περάσει για τρελό. Αλλά δεν με ενδιαφέρει. Κάνω αυτό που θέλω, αυτό που χρειάζομαι. Στην τελική δεν πειράζω κανέναν. Με βοηθάει, να συμβιβάζομαι σε αυτά που έχω και σε αυτά που μερικές φορές δεν έρχονται όπως ακριβώς τα θέλω…. Με λυτρώνει.

Με, ή χωρίς ομπρέλα, η βροχή είναι μέρος της ζωής μας. Όπως και οι ηλιόλουστες ημέρες επίσης. Δεν είναι θέμα συμβιβασμού. Είναι θέμα του κατά πόσο έχεις αποδεχτεί τη ζωή και την σοφία που αυτή περικλείει. Είμαστε πολύ μικροί και αυτή πολύ σοφή για να την αμφισβητούμε. Και μας δείχνει πόσο μεγάλο λάθος κάνουμε, όταν τολμάμε να της αντισταθούμε ή προσπαθούμε να την αλλάξουμε.

Και μην ξεχνάμε, πως αργά η γρήγορα, ο ήλιος πάλι θα βγει, σωστά; Και που ξέρετε, ίσως μετά τη βροχή, να εμφανιστεί μπροστά σας και κανένα ουράνιο τόξο!

Κλείνω με το πανέμορφο κομματάκι των Coldplay με τίτλο, τι άλλο;

Rainy Day! Απολαύστε το! Παίζει και πάνω από γιουτούμπ! :P

Then there was rain
The sky wore a veil of gold and green
At night it was the bright of the moon with me
Time is just floating away


Oh rainy day, come ’round
Sometimes I just want it to slow down
And we’re separated now, I’m down
But I love when you come over to the house

I love it when you come ’round to my house


Then there was rain
The sound foundations are crumbling
Through the ground comes a bit of a-tumbling
And time was just floating away
We can watch it and stay
And we can listen

Oh rainy day, come ’round….

Κι ένα ακόμα videaki που βρήκα πάλι από γιουτούμπ και δείχνει απλώς μια βροχερή ημέρα! (Για να μην ξεχνιόμαστε!)

Advertisements

7 Responses to So many rainy days in our lives!

  1. διαβάζω διαβάζω και σκέφτομαι «κοιτα που θα την επαθε την πνευμονία»!
    στις εξετασεις μας διναν 3 ωρες…
    τα μαθηματικα καψανε κι αλλους,δεν εισαι ο μονος,ολοκληρωματα μπλιαχ!!!!

    rain rain go away
    come again another day!

  2. Ο/Η Roamer λέει:

    Κοίταξε να δεις, ήταν καλοκαίρι, δεν βγήκα κι εγώ στους μείον να με λούσει η βροχή! Κάτι ήξερα! Τρεις ώρες μας έδιναν ε; Όσον αφορά στα μαθηματικά, πήγα αρκετά καλα, δεν μπορώ να πω ότι με έκαψαν…. Τα ολοκληρώματα ήταν το αγαπημένο μου spor! Αυτά που με έκαψαν ήταν οι μιγαδικοί…. Δεν τους μπορούσα ποτέ μου όμως!!! Και φυσικά εκεί ήταν που έκανα και το μεγάλο λάθος που μου κόστισε τις δύο μονάδες…. Κι άλλες δύο από το θέμα των ολοκληρωμάτων που έπαιξιαν πουστιά κι ενώ την είχα καταλάβει δεν είχα χρόνο να την λύσω…. Τι να πεις… Ίσως όλα γίνονται for a greater good Fairy μου….

  3. Ο/Η sourgeal λέει:

    Τις λατρεύω τις αλκυονίδες μέρες!!! Υπέροχες!! 🙂 Και η αισιοδοξία σου μεταδοτική..

  4. Ο/Η askardamikti λέει:

    Kαι με ήλιο και βροχή σε γουστάρω ρε ζωή!

  5. Ο/Η Roamer λέει:

    Χαίρομαι που μεταδίδω αισιοδοξία Sourgeal. Είναι τίτλος που μου έχουν αποδώσει αρκετά άτομα αυτόν τον καιρό σαν ίδιον του χαρακτήρα μου…. Μήπως πρέπει να αρχίσω να αναρωτιέμαι; 🙂

    Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα ρε Άσκαρ! Η ζωή είναι ωραία, όποια όψη και να έχει!

  6. Ο/Η patsiouri λέει:

    Oταν έδινα εγώ η Καπνικαρέα Πανελλήνιες, τη βραδιά πριν από τα Αρχαία, μπήκε ένας κλέφτης στο σπίτι.
    Συγκεκριμένα στο δωμάτιό μου.
    Προσπαθούσ να κοιμηθώ εκείνη την ώρα και είδα τη μπαλκονόπορτα να ανοίγει και τον τύπο να μπαίνει μέσα.
    Έυτυχώς ήταν ανεπίδεκτος, δε με πείραξε, όταν άρχισα να ουρλιάζω εξαφανίστηκε.
    Την επομένη το πρωί και μετά από νευρικό κλονισμό, αποφάσιασα να πάω να γράφω.
    Και έγραψα τέλεια!
    Αλλά να πω ότι συμπαθώ τους κλέφτες???
    Μπα…

  7. Ο/Η Roamer λέει:

    Εσύ μιλάς για προγενέστρερο συμβάν… Εγώ για μεταγενέστερο… Κάτι παρόμοιο είχε πάθει μια συμμαθήτριά μου, όταν έγραφαν ιστορία, την προηγούμενη πήρε φωτιά το σπί΄τι της. Και κάηκε μόνο το δωμάτιό της… Εκείνη δεν είχε την ψυχραιμία μετά να γράψει και δεν πήγε καλά…. Εσύ όμως τα κατάφερες και μπράβο σου! Δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι το ίδιο σθένος….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: