When the recipie goes bad….

2009-01-26_130302

Επιστροφή μετά από αρκετό καιρό αποχής blogging…. Το ότι δεν έγραφα ίσως συνέπεσε και στο γεγονός ότι τίποτα το συνταρακτικό δεν έχει συμβεί εδώ και πολύ καιρό στη ζωή μου. Είτε θετικό, είτε αρνητικό. Βρίσκομαι σε λιμνάζοντα νερά και σε περίοδο ισχνών αγελάδων αυτήν την εποχή. Τίποτα το διαφορετικό. Σχολή, (όποτε), δουλειά (σταθερά μέσα στην εβδομάδα), σπίτι, άντε κανένα καφεδάκι με τα παιδιά. Κανένας στόχος για το μέλλον, τίποτα που να μου δίνει κουράγιο να συνεχίσω, και ακόμα και αυτό που θα έπρεπε να μου δώσει λίγο ώθηση να ξεκουβαλήσω (και μιλάω για την εξεταστική) έχει παραμείνει εκεί, λες και δεν έχω να κάνω τίποτα….

Αλλά ακόμα και τώρα δεν χάνω την αισιοδοξία μου. Παραμένω ονειροπόλος , ταξιδιάρης με το νου φαντασμένος εν ολίγοις…. Θέλω να αλλάξουν όλα. Αλλά αισθάνομαι ότι με κρατάει δέσμιο το παρελθόν μου. Αυτό που χτίζω τόσο καιρό βρίσκεται ακόμα under construction κι εγώ περιμένω να έρθουν τα supplies για να συνεχίσω. Ίσως θα έπρεπε να σοβαρευτώ και να κοιτάξω τι μπορώ να κάνω με αυτά που έχω. Αλλά πως το λένε αυτό; Απληστία; Έτσι νομίζω. Αν και δε νομίζω ότι είμαι άπληστος. Απλά θέλω να διεκδικήσω αυτά που μου ανήκουν από την πίτα. Ξυπνάω το πρωί όταν δεν έχω δουλειά και παίρνω σβάρνα τα πρωινάδικα (κατάντια). Αλλά ακόμα και τότε βλέπω αυτά που θα ήθελα να κάνω και δεν μπορώ για διάφορους λόγους. Ίσως ο κυριότερος ότι δεν τα έχω αποφασίσει ακόμα μέσα μου. Βλέπω μαγευτικά χωριά μέσα στην φύση και την βλάστηση, με πλάνα τραβηγμένα μέσα στη βροχή και λέω: «Εγώ γιατί κάθομαι μέσα στο σπίτι ρε πούστη μου;»

Blogoδιάρροια, άνευ λόγου. Αλλά κρατώ αυτό που γράφει ένα φιλαράκι μου στο messenger: Life isn’t measured in minutes, but in moments. Κι εγώ αναζητώ αυτά τα moments, που θα ομορφύνουν τη ζωή μου, θα την κάνουν να αποκτήσει ενδιαφέρον. Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να περισώσω όλο αυτό, την Παρασκευή διοργάνωσα μια μάζωξη στο σπίτι μου. Πολύ ποτό άφθονη μουσική και πολύ καλή παρέα. Η συνταγή για να περάσεις καλά. Αλλά ακόμα και πριν από την τελευταία στιγμή είχα τους ενδοιασμούς μου. It is too organized to be a success. Και είχα δίκιο. Μεγάλη παρέα που έσπασε σε πηγαδάκια, δυο τρεις που γίνανε λιώμα στην πρώτη ώρα κι εγώ να τρέχω από δωμάτιο σε δωμάτιο να μαζεύω πτώματα. Plus ότι άφησαν ένα σπίτι στάβλο κι εγώ έφαγα όλο το Σάββατο να μαζεύω τα αποκαΐδια μιας κατά τα άλλα επιτυχημένης βραδιάς. Μόνο μια στιγμή ηρέμησα, όταν πρόσεχα τον Π. να μην κάνει αναρρόφηση μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Που από τον υπερβολικό του φόβο προσπαθούσε να βγάλει όταν δεν είχε τίποτα άλλο να βγάλει και δεν έλεγε να κοιμηθεί. Τότε κάπως, που είχα αράξει στην μπαλκονόπορτα, με το mp3 μου, τα τσιγάρα και ένα ποτό, νομίζω πως τότε λίγο ηρέμησα και σκέφτηκα μερικά πράγματα πιο καθαρά…

Anyway, αφού φλυάρησα άνευ λόγου, λέω να μην κουράζω όσους μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν τον μονόλογο της τρέλας. Ελπίζω την επόμενη φορά να έχω κάτι πιο όμορφο να γράψω. Αλλά η έλλειψη αλλαγών μου έχει φέρει και έλλειψη στα λόγια…. Να περνάτε καλά, and keep rolling!!!

Advertisements

3 Responses to When the recipie goes bad….

  1. Ο/Η Darthiir the Abban λέει:

    Χαχαχαχαχα
    Έτσι είναι οι μαζώξεις. Θες δύο μέρες για να συνεφέρεις το σπίτι μετά.
    Μία αν είναι λίγα τα άτομα αλλά έχεις μαγερέψει 😉
    Πάντα το παρελθόν μας κρατά πίσω. Αλλά αυτό είναι που μας δίνει και εφόδια και συγκρίσεις, κοκ…
    Οπότε μάλλον δεν είναι ακριβώς το παρελθόν αυτό που μας κρατά… Αυτό άλλωστε είναι και ο βατήρας του άλματός μας. Τα πόδια είναι στην πράξη που μας κρατούν!
    Τα λιμνάζοντα πάντως είναι τα χειρότερα. Στο λέω από πικρή πείρα…
    Και δεν ξέρω μεποιά μέθοδο θα μπορούσε κανένας να βγει από αυτά…. 😦

  2. ti omorfo video.
    nomizw mou ekopse tin anasa.

    etsi einai oi parees.
    prepi na einai mikres gia na leiturgun.
    gemizume ta kena mas me stigmes eftixias.

  3. Ο/Η Roamer λέει:

    Darthiir κάνω φιλότιμες προσπάθειες να βγω από αυτά τα νερά και νομίζω ότι σε λίγο καιρό αυτές οι προσπάθειες θα αποδόσουν καρπούς….

    Green Fairy όντως είναι πολύ καλό το video, ένα από τα αγαπημένα μου που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο…. όσο για τις παρέες, νομίζω περισσότερο δεν είναι να είναι μικρές, όσο να έχοτν όλα τα άτομα το σωστό και ίδιο mood….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: