The construction of our lives…

2009-01-08_202931

Κάνοντας μια μικρή ανασκόπηση στο προηγούμενο έτος, βλέπουμε ότι ενώ ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές (βλέπε πρώτο φοιτητικό έτος, διασκέδαση, εκδρομές και γενικά μια όμορφη ατμόσφαιρα) προς το τέλος άρχισε να δείχνει πόσο δίσεκτο ήταν εν τέλει…. Όλοι οι πλανήτες συνωμότησαν εναντίον μου και το αποτέλεσμα ήταν ο επίλογος στο κλείσιμο του χρόνου με αυτό το ξέσπασμα στο προηγούμενο post. Οι άνθρωποι βρίσκουν τρελούς και πολλές φορές περίεργους τρόπους να ξεσπάσουν, να το βγάλουν από μέσα τους. Όλο αυτό που τους κατατρώει και ενώ τους πιέζει να κάνουν τα μάτια τους να βουρκώσουν το καταπνίγουν. Η αλήθεια είναι ότι για μερικές στιγμές ένοιωσα όλα μου τα όνειρα να καταρρέουν. Όχι από τις δικές μου επιλογές. Όχι από τις δικές μου πράξεις. Ένοιωσα έρμαιο των καταστάσεων και των συμπτώσεων. Και κατέληξα ναυαγός σε έναν ωκεανό….

Μέχρι που τα έγραψα. Μέχρι που τα μετέφερα κάπου αλλού και τα κοίταξα σαν ένα τρίτο μάτι. Ίσως ήμουν, όχι ίσως σίγουρα ήμουν, υπερβολικός. Αν και αισθανόμουν και την τελευταία λέξη του προηγούμενου post, όταν το κοίταξα την επομένη, ήταν σα να το είχα γράψει χρόνια πριν και όχι την προηγούμενη μέρα. Και κάπου εκεί αναρωτήθηκα: «Αξίζει να το περνάω όλο αυτό;»

Τότε άνοιξα τα μάτια μου και είδα τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Δεν στάθηκα έρμαιο των καταστάσεων και των συμπτώσεων, δεν συνωμότησαν κρυφά όλοι πλανήτες για να με καταστρέψουν. Εγώ μέχρι τότε στήριζα τα όνειρα μου σε λάθος πατήματα. Να ναι καλά και τα ’’νησάκια’’ μου που μου έδειξαν ποιος και που πραγματικά βρισκόμουν.

Είμαι ένας άνθρωπος που χτίζει σταθερά και μεθοδικά τη ζωή του, one step every time, και ότι όλα αυτά τα βήματα δεν εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας. Ήταν εκεί, πίσω μου και μου έδειχναν όλη την πορεία που έχω διαγράψει μέχρι τώρα. Μόνο το φόντο κατέρρευσε. Αλλά ακόμα κι αυτό, σαν φοίνικας αρχίζει και αναγεννάται και πάλι από τις στάχτες του.

Και τότε ήταν που ηρέμησα. Και η κατανόηση της ηρεμίας ήρθε μόλις εχθές. Όταν ένας φίλος μου, μου είπε την εξής κουβέντα: «Ηρεμώ πολύ όταν μιλάω μαζί σου, σε αντίθεση με όλους τους άλλους που με αγχώνουν….» Για να δρα ένας άνθρωπος και σαν αγχολυτικό, μάλλον θα πρέπει να έχει βρει και την δική του ηρεμία. Και πραγματικά πιστεύω πως την βρήκα επιτέλους. Μετά από πολύ καιρό.

Κατέληξα στο εξής συμπέρασμα λοιπόν: Τα όνειρά μας τα χτίζουμε και τα στηρίζουμε πάνω στις δικές μας δυνατότητες. Πάνω στα δικά μας πραγματοποιημένα όνειρα πάνω στους δικούς μας επιτευγμένους στόχους. Σε κανενός άλλου. Έτσι έχουμε μια γερή κατασκευή που ακόμα και να «κουνήσει» λίγο οτιδήποτε την κατασκευή, αυτή είναι σε θέση να αντέξει.

Έτσι κι εγώ λοιπόν, αλλάζω σελίδα στη ζωή μου, ανεξαρτητοποιώ τα όνειρά μου από εξωγενείς παράγοντες και συνεχίζω την κατασκευή μου μόνος. Πάνω στις δικές μου δυνατότητες, πάνω στο δικό μου budget, πάνω στις δικές μου αποτυχίες. Και φτιάχνω την δική μου ζωή, που έχει ακόμα να φάει πολλά ’’ταρακουνήματα’’ αλλά που είναι προορισμένη να αντέξει. Γιατί το ξέρω, είμαι δυνατός και θα αντέξω τα πάντα. Γιατί έχω γερά θεμέλια, καλή υποδομή και αρκετά πρόσωπα στη ζωή μου που θα με υποστηρίξουν σε όλα όσα θα αποφασίσω. Αλλά την τελική υπογραφή, θα την βάλω εγώ!

Προχωρώ λοιπόν στην πορεία που έχω δημιουργήσει, one step every time, και συνεχίζω. Μέχρι να είμαι σε θέση να κάθομαι στο ρετιρέ και να αγναντεύω όλους μου τους κόπους και τα όνειρα να έχουν γίνει τούβλα και μπετόν και να έχουν στηρίξει όλο αυτό που παλεύω τόσα χρόνια και να πω: «Εδώ είμαστε»….

Ηρεμία λοιπόν παιδιά, και ό,τι και να έχει συμβεί και στη δική σας τη ζωή, πάντα να λέτε ότι υπάρχουν και χειρότερα και να προχωράτε μπροστά. Γιατί το πίσω το μόνο που έχει να μας δώσει είναι αναμνήσεις, χαρές, στεναχώριες και εμπειρίες. Δεν μπορούν να χτίζουν μια ζωή όμως από μόνες τους….

Καλή χρονιά και πάλι και να ‘στε πάντα καλά! Κλείνω και πάλι το post όπως και πέρυσι από το περσινό editorial του Κωστόπουλου στο Nitro: «Τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα!»

Y.Γ. Εναλλακτικός τίτλος: I am not a passenger, I am the ride! (Aπό την photo….)

Advertisements

2 Responses to The construction of our lives…

  1. ουυυ,αλλαγες
    αρεσκουν μου οι αλλαγες.
    ατε, με το δεξι!
    τζιαι μεν ξεχνας τι ενι πραγματικα σημαντικο για την ευτυχια σου.

  2. Ο/Η Nena... λέει:

    Kalispera,se exasa ksana e?Poli efkolo exei ginei afto!!!To na se vro den einai k toso!Ade re!Steile kanena mail na matho ta nea sou!!!!Thanks!!!!!

    A, i Nena eimai…fadazomai pos den me ksexases!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: