Σκέψεις βγαλμένες κάπου από το παρελθόν….

Σάββατο ξημερώματα Κυριακής. Πανσέληνος και έκλειψη μαζί. Πάντα μου άρεσε το φεγγάρι. Σήμερα ήταν ο συνδυασμός που σκοτώνει! Όσο το κοιτάζω, τόσο πιο όμορφο είναι. Οι σκέψεις κυλούν, μπερδεύονται και φεύγουν. Έβγαλα και το τηλεσκόπιο και το θαύμασα από λίγο πιο κοντά. Οι κρατήρες του, τα βουνά, μικρά μικρά καρούμπαλα εδώ κι εκεί. Για μερικές ώρες κρύψαμε τόση ομορφιά. Στην αρχή ήταν σα μικρό σύννεφο, μια σκιά μπροστά από το ασημί φως. Αλλά με το πέρασμα της ώρας αυτή η μαύρη κηλίδα γινόταν όλο και πιο έντονη. Μέχρι που το φως κρύφτηκε εντελώς για λίγο. Τώρα αυτή η ασημιά φλόγα είναι και πάλι στο προσκήνιο και παίζει με τα μάτια και τις ψυχές μας. Για λίγο ακόμα, μερικές ώρες, λεπτά δευτερόλεπτα. Και θα έρθει το αύριο και θα γίνει παρελθόν. Ήδη οι φωτεινές ακτίνες του ηλίου άρχισαν αμυδρά να ’’γαλαζίζουν’’ τον ουρανό από την ανατολή. Αλλά απόψε όλα αναιρούνται, εγώ γράφω ακόμα υπό το δυνατό φως του φεγγαριού που ρίχνει παντού την ασημένια πάχνη του.

Απέναντί μου έχω τα φώτα της πόλης που φωτίζουν σα μικρές πυγολαμπίδες αντικατοπτρίζοντας στη θάλασσα, ένα δυνατό φως που και που μα δείχνει το δρόμο, μας αποσπά την προσοχή, μας αφυπνίζει και αμέσως εξαφανίζεται. Είναι ο φάρος, αυτός ο άγρυπνος φρουρός που απόψε δεν χρειάζεται, απόψε δεν μπορεί κανένας να κρυφτεί. Το σκούρο περίγραμμα των βουνών που υψώνονται ολοκληρώνουν το τοπίο. Μου θυμίζουν καμπύλες γυναίκας, μιας γυναίκας που κοιμάται-κείτεται ήρεμη και γαλήνια νανουρισμένη από τα ατέρμονα κύματα που χτυπούν απαλά τα πόδια της. Σελήνη, η ερωμένη του ουρανού και αγαπημένη του βυθού και του ανθρώπου. Σήμερα ήταν η μέρα σου, αύριο δεν γνωρίζω…. Αύριο θα αρχίσεις να κρύβεσαι και πάλι. Σα κάτι να φοβάσαι, σα κάτι να ντρέπεσαι. Κι εγώ, θα κάνω ξανά ένα χρόνο μέχρι να σε δω και πάλι ολόκληρη, σε όλο σου το μεγαλείο, πανέμορφη και φωτεινή όπως είσαι τώρα. Μερικά πράγματα αξίζουν την υπομονή σου. Κι εσύ είσαι ένα από αυτά. Σελήνη και θάλασσα, κρατάτε καλά τα μυστικά και τις επιθυμίες μυ! Ποιος θα το πει θνητός πως το βρε, καιρό πολύ εξετάζοντας τα πάντα; Αυτήν την ομορφιά που χαρίζεις τόσο απλόχερα….

Ο ήλιος άρχισε να σε ανταγωνίζεται πλέον, για μια βραδιά του κλέβεις όλη τη δόξα! Γι αυτό και προσπαθεί να σε κρύψει με τόσο ζήλο…. Και σα να άρχισε να τα καταφέρνει…

Advertisements

13 Responses to Σκέψεις βγαλμένες κάπου από το παρελθόν….

  1. Ο/Η Darthiir the Abban λέει:

    Όλοι οι σεληνιαζόμενοι εδώ μαζευτήκαμε;

  2. Ο/Η candys τετραδιακι λέει:

    Μικρο μου αδερφακι…ωραια που τα λες 🙂

  3. Ο/Η Roamer λέει:

    Κάπως έτσι Darthiit ! Εαν δεν ταιριάζαμε δεν θα συθμπεθεριάζαμε!!!!!:P

    Γλυκειά μου αδερφούλα που είσαι εσύ χαμένη! Μου έλειψες!!!!!!!!! fΦιλιά πολλά!!!!

  4. Ο/Η Ανασαιμιά λέει:

    ‘Ομορφες,τρυφερες και ζεστές σκέψεις κάτω από το φως μιας ξεμυαλίστρας σελήνης.

    Καλώς σε βρίσκω!

  5. Ο/Η glarenia λέει:

    Τι τρυφερούλικα που τα λες…
    🙂
    Καλό ξημέρωμα,

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  6. Ο/Η Roamer λέει:

    Πάντα ομορφιές Marilou!!!!

    Ξεμυαλίστρα όσο δεν πάει άλλο Ανασαιμιά…. καλώς όρισες κι εσύ στο φτωχικό μου!!!!

    Glarenia μου χαίρομαι που σου άρεσε! Αγκαλιτθα!!!!!

  7. τη λέξη σελήνη, κανένα φως δεν τη φτάνει…

    τα φεγγάρια είναι μέσα μας και δε σβήνουν ποτέ. αυτά μας οδηγούν. άσε τον ήλιο να νομίζει πως κάτι κάνει. η γοητεία, είναι αλλού…

    φιλιά βρόχινα…

  8. Ο/Η askardamikti λέει:

    Μαριλίτσα, για πε του μικρού πού ήμασταν με την πανσέληνο και την έκλειψη…

  9. Ο/Η marilia λέει:

    Δεν του λέω! Είναι …μικρός! 😛

  10. Ο/Η Roamer λέει:

    Όντως η γοητεία είναι αλλού. Και ο ήλιος το ξέρει, γι αυτό και σκάει!!!!! Καλώς όρισες Νεράιδα της βροχής στο σπιτικό μου!!!

    όσο για εσάς τους δύο τι να πώς! Καλά από τον Askaroπατέρα τα περιμενω όλα αλλά και από εσένα Marilou μου;;;;;; 😀 Τστστστσς…..

  11. Ο/Η marilia λέει:

    Οδηγείς μωρέ; Το πήρες το δίπλωμα ή «έφαγες» κανέναν και παραιτήθηκε ο δάσκαλος; :Ρ :Ρ

    Φιλάκι γλυκό, μικρούλη μου!

    Υ.Γ. Με έκανε ο… ασκαροπατέρας σου σαν τα μούτρα του! τς τς τς! Ούτε κι εγώ δε με αναγνωρίζω πια! Ξανα-τς τς τς!

  12. Ο/Η Roamer λέει:

    Φυσικά και το πήρα το δίπλωμα και με την πρώτη μάλιστα!!!! Ακόμα δεν το κότσαρα το Νέο αίμα γιατί δεν έχω ακόμα πάρει το αμάξι της οικογένειας!!!! όλο στη ζούλα είμαι αλλά έχω βγει και εθνική!!!!!!! Είμαι μεγάλος σοφερ πια! Σε πάω και βόλτα! (Φτάνει να έχεις και αμάξι!!!!:D) Ο Άσκαροπατέρας διαβάλει πολύ αλλά δεν πειράζει, γι αυτό τον αγαπάμε!!!!! Φιλιά πολλά Marilou μου!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: