Η ημέρα όπου άρχισαν τα θαυμαστά πράγματα…

Καθώς η εκπαίδευσή μας προχωρούσε, συνέβη ένα θαύμα. Και συνέβη τόσο ξαφνικά, που το θυμάμαι ακόμα σαν αποκάλυψη. Ήταν μια γλυκιά ανοιξιάτικη βραδιά, τα πουλιά κελαηδούσαν στον αέρα και οι πελαργοί επιδιόρθωναν τις φωλιές τους πάνω στις στέγες από τις πλίθινες καλύβες. Τα νερά είχαν αποτραβηχτεί και είχε φανεί καταπράσινη η γη. Στους κήπους έσπερναν σπόρους και φύτευαν δέντρα. Ήταν μια μέρα για περιπέτειες και δεν μπορούσαμε με τίποτα να καθίσουμε στο μισογκρεμισμένο χαγιάτι του Ονέχ όπου τα πήλινα τούβλα διαλύονταν όταν τα χτυπούσαμε λίγο με το χέρι. Σχεδίαζα αφηρημένος τα βαρετά γράμματα, σημάδια που σκαλίζουν στην πέτρα και κοντά τους τα αντίστοιχα συγκεκομμένα στοιχεία που προορίζονται για το χαρτί. Κάποια στιγμή, μια λησμονημένη λέξη του Ονέχ, κάτι παράξενο μέσα μου, έκαναν αυτά τα ψηφία να ζωντανέψουν.

Η εικόνα έγινε λέξη, η λέξη συλλαβή, η συλλαβή γράμμα. Ενώνοντας τα γράμματα των εικόνων μεταξύ τους γεννήθηκαν καινούριες λέξεις, ζωντανές παράξενες λέξεις, που δεν είχαν να κάνουν τίποτα με εικόνες. Μια εικόνα την καταλαβαίνει και ο πιο απλός εργάτης, αλλά δυο εικόνες τη μια δίπλα στην άλλη τις καταλαβαίνει μόνον όποιος γνωρίζει γραφή. Νομίζω πως όποιος έχει σπουδάσει γραφή και ανάγνωση καταλαβαίνει πολύ καλά για τι είδους εμπειρία μιλάω. Η εμπειρία αυτή ήταν για εμένα μια περιπέτεια πολύ πιο δελεαστική και συναρπαστική από το να κλέψω ένα ρόδι από το πανέρι του μανάβη, πιο γλυκιά από έναν χουρμά, πιο δροσιστική από το νερό για έναν διψασμένο…..

Αυτό ήταν ένα απόσπασμα από ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ στη ζωή μου…. Ήταν το πρώτο που μου είχε δώσει αυτός ο χρυσός άνθρωπος να διαβάσω καλή του ώρα όπου και αν βρίσκεται και από τότε μου κόλλησε το μικρόβιο της βιβλιοφαγίας…. Πρόκειται για την ιστορία ενός Αιγύπτιου, του Σινουχέ, για το πώς επέλεξε να γίνει γιατρός, να μάθει να γράφει, να ταξιδέψει σε πολλά μέρη του γνωστού τότε κόσμου και να επιστρέψει «στο γλυκό νερό του Νείλου» όπως λέει και ο ίδιος… Συγγραφέας είναι ο Mika Waltari, όπου έχει στο ενεργητικό του πολλά αριστουργήματα (κατά τη γνώμη μου πάντα) όπως αυτό, ο Μαύρος Άγγελος (ή Ιωάννης, μπορεί να κάνω λάθος έχω καιρό που το έχω διαβάσει και εκείνο) και πολλά άλλα…. Το θέμα όμως που επέλεξα αυτό το χωρίο από το συγκεκριμένο βιβλίο είναι γιατί μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το πόσο λίγοι άνθρωποι ήξεραν τότε να διαβάσουν και πόσο θαυμαστό τους φαινόταν τότε να το καταφέρνουν, ειδικά με μια γλώσσα σαν τα ιερογλυφικά, από τις πιο δυσκολονόητες γλώσσες…. Το πόσο εύκολα μπορούσαν να χειραγωγήσουν Θεούς και ανθρώπους αυτά τα «προνομιούχα» άτομα τότε. Και οι προβληματισμοί μου γίνονται ακόμα μεγαλύτεροι, όταν συλλογίζομαι πως εμείς γνωρίζουμε και γραφή και ανάγνωση και πολλές φορές περισσότερες από μια γλώσσες και παρόλα αυτά φερόμαστε και πράττουμε σα να είμαστε τυφλοί και αγράμματοι της εποχής εκείνης…. Όπως και να έχει το να γνωρίζεις να διαβάζεις και να γράφεις είναι ένα θαύμα που το μοιράζονται αρκετά άτομα της κοινωνίας μας, αλλά δεν μπορούμε να το εκτιμήσουμε αρκετά επειδή ακριβώς όλη μας τη ζωή γνωρίζαμε να γράφουμε και να διαβάζουμε και ο τρόπος γραφής έχει γίνει πολύ πιο εύκολος από τότε…. Ίσως γι αυτό και να έχουμε γίνει λίγο «αχάριστοι» σε αυτό το θέμα, αλλά αυτές είναι απόψεις προσωπικές, ο καθένας μπορεί να έχει κάλλιστα διαφορετική άποψη από εμένα. Αλλά σίγουρα θα πρέπει να σκεφτεί ξανά το πόσο τυχερός πρέπει να αισθάνεται αυτός που μπορεί και διαβάζει αυτές τις σκέψεις μου, ακόμα και αν δεν συμφωνεί μαζί τους….

Yours faithfully

Η.Θ.

.

Advertisements

8 Responses to Η ημέρα όπου άρχισαν τα θαυμαστά πράγματα…

  1. Ο/Η iLiAs λέει:

    ..ακόμα και το νερό που πίνουμε, για άλλες χώρες είναι θαύμα…
    Να είσαι καλά Λιακο με τα βιβλία σου 🙂

  2. Ο/Η askardamikti λέει:

    Πολλά από αυτά που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα, κάποτε ήταν όντως… «θαύματα»!

  3. Ο/Η marilia λέει:

    Πιάσε ένα φιλί, για το ωραίο ποστ.

    μμμματς

  4. Ο/Η glarenia λέει:

    «…να διαβάζεις και να γράφεις είναι ένα θαύμα που το μοιράζονται αρκετά άτομα της κοινωνίας μας…,»
    Χμμμ….αν αρχίσω να γράφω τα σανσκριτικά μου (στενογραφία) , παύει και ανατρέπεται η έννοια της μοιρασιάς

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  5. Ο/Η Roamer λέει:

    Όντως Liako έχεις απόλυτο δίκιο… Αλλά στο συγκεκριμένο post αναφέρομαι στην «πνευματική τροφή» μας χωρίς να αναφέρομαι στην κανονική που όυτως η άλλως είναι μεγάλο πρόβλημα της κοινωνίας μας ακόμα και σήμερα…….

    Ναι, γιατί έτσι ήταν και έτσι θα γίνεται πάντα…..(Ατάκα από το βιβλίο!:D). Άλλοι καιροί τότε Άσκαρ, δεν υπήρχαν και γλυκιές σνουπομαριλίτσες να σου μάθουν γράμματα! 😉

    Το τσάκωσα Marilou, μήπως ξέρεις και ιερογλυφικά; γιατί ενδιαφέρομαι! 😀

    Γιατρίνα είσαι Glarenia μου; Γιατί αυτό είναι ίδιον των ιατρών…. Αν και τώρα τελευταία αυτός ο μύθος ψιλοκαραρίφθηκε! Όπως και να έχει εγώ θα κάνω μια προσπάθεια να σε διβάσω! (Στο παιχνίδι με την γραφή μας πάντως μια χαρά είδα την γλαρογραφη! και κάνει και όμορφα γράμματα!)

  6. Ο/Η Darthiir the Abban λέει:

    Κοίταξε, κάποτε η ανάγνωση και η γραφή συνοδευόταν από ανάπτυξη πνεύματος. Σήμερα «διδάσκεται» (και με μεγάλη Αποτυχία μπορώ να σου πω) απλά και μηχανιστικά ως ένα εργαλείο επικοινωνίας και μάλιστα χωρίς καν διασύνδεση με το πνεύμα…

  7. Ο/Η Roamer λέει:

    Δεν έχεις καθόλου άδικο Darthiir…. Στις ημέρες μας πρέπει να ψάξεις μόνος σου την ανάπτυξη του πνεύματος ({και όχι ότι θέλω να πω ότι το έχω ψάξει ιδιαίτερα αυτό το θέμα, απλά κάνω ό,τι μπορώ….) Χρειάζεσαι παρακίνηση για να κάνεις κάτι τέτοιο και πολλές φορές δεν βρίσκονται τα κατάλληλα άτομα την σωστή στιγμή μπροστά σου….. Καλώς η κακώς μαθαίνουμε πλέον να διαβάζουμε και να γράφουμε, από εκεί και πέρα είναι δικό μας το θέμα το πως θα το αξιοποιήσουμε…..

    Καλο σαββατοκύριακο σε ολους σας!

  8. Ο/Η ioannis λέει:

    xe xe..
    to nero, einai i gnosi.
    kai i gnosi pigazi apo tin agapi,
    kai i agapi einai to elliniko to pnevma…
    ma to pnevma simera einai poylimeno anagkastika stis ipoxreoseis pou linonte me to xrima…
    ma aftoi pou meletane tin filosofia…
    einai elef8eroi mesa sto simpan toy fotos tis agapis na petoun.

    na eise kala.
    kai sinexise.

    proti stasi stin filosofia twn egiptiwn einai to apiro…

    sto simpan tis agapis.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: