Sometimes the demons get the better of us…

 2297487409_ebd4e4f4c4.jpg

 

 

Πέμπτη 1 Μαρτίου 2007

Ένας χρόνος από τώρα. Που θα βρίσκομαι άραγε; Σε ποια σχολής σε ποιο μέρος; Σύμφωνα με τους στόχους που έχω θέσει θα βρίσκομαι στην Αθήνα. Και θα σχεδιάζω την Ανοιξιάτικη εκδρομή μου! Τις φοιτητικές εξορμήσεις μου. Είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ο ένας χρόνος; Θα δείξει. Θα περάσω αυτήν την στιγμή του ημερολογίου μου με διαφορετικό χρώμα ώστε σε έναν χρόνο να δω τι θα έχει μεσολαβήσει μέσα στο ημερολόγιο και θα σου πω τότε, εάν ήταν μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι απαντήσεις θα δοθούν στην πρώτη Μαρτίου 2008!

Υ.Γ. Καλό μήνα! Καλώς ήρθες Άνοιξη!

 

 

 

Αυτά ήταν τα λόγια μου την πρώτη Μαρτίου 2007… Και η αλήθεια είναι πως δεν πολύ κατάλαβα τώρα που το ξανασκέφτομαι πότε πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος. Μέχρι τότε δεν είχα τίποτα κατά νου, μόνο όνειρα στα αζήτητα που περίμεναν να πραγματοποιηθούν. Τα έγραψα στο ημερολόγιό μου και είναι τόσο προφητικά λόγια. Όντως κανονίζω την Ανοιξιάτικη εκδρομή μου. Όντως βρίσκομαι στην Αθήνα. Μερικές μέρες αργότερα ανακάλυψα τον μαγικό κόσμο του blogging. Τότε είχα πολλούς δαίμονες να ξορκίσω. Πάρα πολλά γιατί που με καταπίεζαν και μια ψυχή που προσπαθούσε με κάθε τρόπο να φωνάξει, να μου αποδείξει ότι είναι ζωντανή. Τότε ήρθατε εσείς, όλοι εσείς, με αγκαλιάσατε και γίνατε μέρος της ζωής μου. Μια κοινωνία, μια μικρογραφία της έστω. Οι πανελλαδικές πέρασαν, το καλοκαίρι ακολούθησε της Άνοιξης κι εγώ έβλεπα ένα ένα τα όνειρα μου να γίνονται πραγματικότητα. Αλλά ακόμα είχα πολλούς δαίμονες που δεν είχα καταφέρει να ξορκίσω. Ένα καλοκαίρι ανάμεσα σε χαρμολύπες και άγχη, ανάμεσα σε όμορφες στιγμές με φίλους και διασκέδαση, και με ώρες που παίδευα το μικρό μου το μυαλό με την συντροφιά της Ελένη, του Παντελή και πολλών άλλων, την θάλασσα και το σκοτάδι. Νομίζω πως όλα χρειάζονται για να έχεις μια ισορροπημένη ζωή. Τότε άκουγα εσένα Άσκαρ να μου λες ότι δεν γράφω για παιδί της ηλικίας μου και ότι θα μπορούσες κάλλιστα να με αποκαλέσεις παιδαριογέροντα! Αλλά πέρασε και αυτή η φάση και ξεκίνησε ένα καινούριο κεφάλαιο στη ζωή μου. Του φοιτητή. Και από εκεί και πέρα πλέον άρχισα να καταλαβαίνω πολλά πράγματα. Τους δαίμονες μας δεν τους ξορκίζουμε! Δεν μπορούμε να τους ξορκίσουμε! Είναι μέρος του εαυτού μας! Μόνο που πέρασαν πολλές βραδυές με παρέα τα άστρα και την θάλασσα για να το καταλάβω. Οι δαίμονες που προσπαθούσα να ξορκίσω ήταν ο ίδιος μου ο εαυτός. Και τον εαυτό μου δεν τον αλλάζω για κανέναν και για τίποτα… Ένα χρόνο μετά κοιτάζω πίσω μου και βλέπω να αναζητώ από τότε αυτό που ζω τώρα. Κάθε μέρα νομίζω πως είναι και καλύτερη από την προηγούμενη. Κάτι μέσα μου γεμίζει και νομίζω ότι δεν θα αντέξει άλλη χαρά, θα σκάσει! Αλλά δεν είναι έτσι! Υπάρχει τρόπος να το ξεφουσκώσεις και να ξεκινήσεις και πάλι από την αρχή! Κάθε μέρα μου χαρίζει ακόμα περισσότερη χαρά! Πάντα ήμουν στην ζωή το ίδιο αισιόδοξος όσο και ρεαλιστής! Δύο οξύμωρα στοιχεία του χαρακτήρα που αντικρούονταν! Ένα χρόνο μετά, κανονίζω την Ανοιξιάτικη εκδρομή μου παρέα με τους δαίμονες μου, τον ουρανό και έναν κόσμο που ποτέ δεν θα είναι αρκετός! Ένα χρόνο μετά έχω αμφιβολίες για το αν θα πρέπει να συνεχίσω το blogging καθώς αυτό που μου έδινε την μεγαλύτερη έμπνευση για να γράψω είναι η μάχη που έδινα με αυτούς τους δαίμονες… ένα χρόνο μετά έχω την αίσθηση ότι δεν έχω τίποτα να φοβηθώ και αυτά που δεν μπορούσα να πω παραέξω από μία εικονική σελίδα έχω τη δύναμη να τα φωνάξω με όλη τη δύναμη της φωνής μου… Δεν ξέρω εάν υπάρχουν λόγια να το περιγράψω, αλλά η λύτρωση είναι κάτι που το ψάχνουν πολύ άνθρωποι και μπορεί να μην καταφέρουν ποτέ να την βρουν. Εγώ είμαι ένας από τους τυχερούς που τη βρήκε. Μόνο μια ευχή για το μέλλον: «Του χρόνου τέτοια ημέρα να έχω να γράψω κάτι το ίδιο όμορφο και οπτιμιστικό όσο αυτά που γράφω σήμερα». Έγινα φίλος με τους δαίμονες μου, κοιμόμαστε κάθε βράδυ μαζί και μιλάμε μεταξύ μας, we tell each other stories… (Το τελευταίο είναι δανεισμένο από τον A.M.)

 

 

Καλό μήνα σε όλους και να είστε πάντα καλά!

Advertisements

16 Responses to Sometimes the demons get the better of us…

  1. Ο/Η purple λέει:

    περασε ενας χρονος διαφορετικος αφου οι αλλαγες ηταν μεγαλες στη ζωη σου, να θυμησαι τα φοιτητικα χρονια ειναι τα καλυτερα, ζησε τα εντονα… θυμαμαι που στην αρχη σε ρωτησα αν εισαι τοσο οσο λεει το προφιλ σου ουτε εγω το πιστευα!!!
    με συγκινησες και μου θυμισες πολλα….
    να σαι καλα ηλια μου και καλο μηνα!!!

  2. Ο/Η lifewhispers λέει:

    καλο μηνα!

    πολυ προσωπικο αυτο το ποστ…με εξεπληξες ευχαριστα.
    χαιρομαι πολυ, οι αλλαγες καθοριζουν τις φασεις της ζωης του καθενα απο εμας, και στη δικη σου επαιξαν ρολο καθοριστικο..
    🙂 🙂
    καλη κυριακη!

  3. Ο/Η LOCKHEART λέει:

    Ευχομαι μέσα απο την καρδιά μου να πετυχεις πραγματικά αυτο που επιθυμείς…

    Καλη κυριακή και καλο σου μήνα 🙂

  4. Ο/Η Roamer λέει:

    e-νονά μου, έτσι όπως τα λες είναι! Θύμαμαι αυτές τις ημέρες που πέρασαν, τις αναπωλώ με μια γλύκα, αλλά όπως έχω ξαναπει, τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα! Καλό σου μήνα και καλή εβδομάδα!!!

    Lifewhispers δεν είχα κάτι να κρύψω…. Κάποτε φοβόμουν όλες αυτές τις αλλαγές, τώρα τις δέχομαι με χαρά! Δεν μπορεί μέσα στα χιλιάδες στραβά που μπορεί να φέρουν θα φέρουν και καλά!!! Καλή κυριακή και καλή μήνα και σε εσένα!

    Locky σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σου! Και πίστεψέ με, είμαι σίγουρος ότι τις λές μέσα από την καρδιά σου! Καλό σου μήνα και σε εσενα!

  5. Ο/Η iLiaS λέει:

    ..και του χρόνου τέτοια μέρα, με υγεία, να ‘μαστε εδώ, να γράφουμε Λιάκο!
    ..οτι καλύτερο γι’ αυτόν το μήνα 🙂

  6. Ο/Η mmexer λέει:

    Δεν το ξερα ότι μετακόμισες…> Τώρα το κατάλαβα χαχαχα
    Έκανα και μια βόλτα στα πρηγούμενα…..
    Και του χρόνου:)

  7. Ο/Η candys τετραδιακι λέει:

    Mεγαλωνεις μικρουλινι μας? 🙂

    Καλη ανοιξη!

  8. Ο/Η Γλαρένια λέει:

    «Τότε άκουγα εσένα Άσκαρ να μου λες ότι δεν γράφω για παιδί της ηλικίας μου..»
    Και αν θυμάσαι είχα κι’ εγώ συμφωνήσει ηλία μου…just you.
    🙂
    Είσαι πολύ μικρός ακόμη και έχεις τόσα πολλά να γνωρίσεις ωριμάζοντας.
    Οι ουρανοί είναι δικοί σου ψυχή μου και εύχομαι του χρόνου τέτοια μέρα στον απολογισμό σου, να έχεις μόνο ευχάριστες εμπειρίες να μας περιγράψεις.

    Καλή σου μέρα!

    Φιλί και Γλαρένιες ακαλιές

  9. Ο/Η Kathy λέει:

    ¨»Τους δαίμονες μας δεν τους ξορκίζουμε! Δεν μπορούμε να τους ξορκίσουμε! Είναι μέρος του εαυτού μας»
    Αν καταφέρναμε όλοι να το καταλάβουμε αυτό τοσο νώρις όσο το καταλάβες εσύ θα είμασταν ευτυχισμένοι και καλύτεροι άνθρωποι!
    Μπράβο σου!
    Οι δαίμονες μας πολλές φορές είναι και η κινητήριος δύναμη μας! Κάνε τους φίλους σου και θα δεις πόσο ψιλά μπορούν να σε πάνε! Φτάνει να μάθεις να τους χειρίζεσαι!
    Φαίνεται πως εσύ τα κατάφερες!και πάλι μπράβο σου!

  10. Ο/Η Kathy λέει:

    Κάνε όνειρα μα μη βιαστείς να μεγαλώσεις!

  11. Ο/Η Roamer λέει:

    Και του χρόνου Liako! να είμαστε εδώ και να γράφουμε το ίδιο όμορφα πραγματα όπως σήμερα!!!

    Καλώς όρισες λοιπόν mmexer στο φτωχικό μου! Και του χρόνου! (Σα να γιορτάζω αισθάνομαι!:Ρ)

    Μεγαλώνει το μικρουλίνι σας Αδερφούλα μου, και βγάζει δότνια!!! Πιάσε ένα φιλί! Καλή Άνοιξη και σε εσένα!!!!

  12. Ο/Η Roamer λέει:

    Γλαρένια κι εσένα σε θυμάμαι να μου το λές αυτό! Τότε δεν μπορούσα να το καταλάβω! ¨οχι ότι τώρα μπορώ! 😀 Το πέρασμα το χρόνου θα μας το δείξει! Να περνάς καλά και τώρα που ο καιρός άνοιξε, πέρνα από το Φάληρο να κάνεις μια βόλτα στη θάλασσα! Τι σόι γλαροπούλι είσαι εσύ??? 😀

    Kathy το ότι κατάλαβα το παιχνίδι με τους δαίμονες είναι όντως κάτι πολύ θετικό για εμένα. Δεν έχω όμως την αποκλειστικότητα πάνω σε αυτό το θέμα, στο χέρι τουκ αθενός μας είναι να συμφιλιωθούμε με αυτό που εμείς αποκαλούμε «δαίμονες» Μου πήρα [πολύ χρόνο, αλλά τελικά άξιζε τον κόπο! Δεν βιάζομαι να μεγαλώσω, απλως……ΜΕΓΑΛΏΝΩ!!!!
    Καλώς όρισες κι εσύ στη γωνιά μου!

  13. Ο/Η marilia λέει:

    Εγώ πάλι, σε πείσμα όλων και δικό σου, θα εξακολουθήσω να σε φωνάζω «μικρούλη», έτσι για να σου τη σπάω!!! χιχιχιχιχιχιχιχιχιχι!!!

    Φιλί βρε! Σκασμένο! 😀

  14. Ο/Η askardamikti λέει:

    Κοίτα … με τους «δαίμονές» του δεν ξεμπερδεύει κανείς τόσο εύκολα!
    Να ‘ χεις το νου σου, λοιπόν…

  15. Ο/Η Roamer λέει:

    Εσύ πάλι Μαριλού μου έχεις το ελεύθερο να με φωνάζεις όπως θέλεις! Εγώ και πάλι θα σε αγαπάω! Τσακ? Το επιασα το φιλάκι και το ανταποδίδω! 😀

    Το πιο σοφό comment που μου έδωσαν… Έχεις δίκιο Askar. Το σωστό είναι ότι προς το παρόν τα βρήκα με τους δαίμονές μου και ελπίζω να κρατήσει αυτό για πολύ καιρό ακόμα!!!

    ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ, ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΧΩΡΙΣ ΕΣΑΣ; 🙂

  16. Ο/Η LOCKHEART λέει:

    Kαλημερα εχεις προσκληση 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: