Οι 7 «σφραγίδες» και το «τερας» της αποκάλυψης!

Φεβρουαρίου 20, 2008

 7.jpg

Ύστερα από την πρόσκληση του Anisixou θα πρέπει να ανταποκριθώ στο καινούριο blogoπαίχνιδο όπου θα πρέπει να γράψω εφτά ελαττώματα μου. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι τελικά ελαττώματα αυτά που θα γράψω αλά πολλές φορές με φέρνουν σε δύσκολες και αμήχανες καταστάσεις… Έχουμε και λέμε λοιπόν:

 

    1 Είμαι άνθρωπος των άκρων. Αν και θα ήθελα πολύ να ισορροπήσω κάπου ανάμεσα στο πολύ και το λίγο, κάπου στο ενδιάμεσο, πάντα βρίσκομαι κάπου στην άκρη!!! Και συνήθως αυτό συμβαίνει με τα χρήματα… Σπατάλη φίλοι μου, πολλή σπατάλη! Όπως λέει πολύ εύστοχα ένας ξάδερφός μου, στη ζωή τα πολλά και τα ολίγα βλάπτουν! Να δω πότε θα το καταλάβω αυτό…

 

2       έχω έναν μοναδικό τρόπο να πληγώνω τους ανθρώπους που αγαπώ περισσότερο απ’ όλους… Και δυστυχώς αυτό το προκαλώ χωρίς να το επιδιώκω… Sorry guysI didn’t mean to…

3       Ενθουσιάζομαι πολύ εύκολα με ανθρώπους και στο τέλος την πληρώνω εγώ αφού δεν είναι όλα έτσι όπως φαίνονται… Αυτό από την μου έχει δώσει μερικές πολύ δυνατές σφαλιάρες και με έχει κάνει να συνειδητοποιήσω πολλά πράγματα για τον εαυτό μου…

4       Πολλές φορές έχω πιάσει τον εαυτό μου να κάνω πέρα τις δικές μου επιθυμίες για τις επιθυμίες των ανθρώπων γύρω μου κάτι που το θεωρώ μερικές φορές σαν ελάττωμα καθώς έτσι καταπιέζω τον εαυτό μου. Το κάνω επειδή τους αγαπώ ή μήπως επειδή….

5       …είμαι εγωιστής;

6       Είμαι πολύ πεισματάρης σε σημείο παράνοιας… Εάν μου πουν ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι ενώ εγώ πιστεύω ότι μπορώ τότε έχω κολλήσει απίστευτα σε κάτι που εν τέλει μπορεί και να μην μπορώ να το κάνω αλλά δεν μπορώ να παραδεχτώ εύκολα, τουλάχιστον χωρίς να δώσω μια πολύ μεγάλη μάχη!!!!

7       Το τελευταίο και πιο «ελαττωματικό» απ’ όλα, κάτι που θέλω να το αποβάλλω από πάνω μου, είναι ότι δεν μπορώ να πω εύκολα συγγνώμη. Πιο μικρός θα προτιμούσα να φάω μια τιμωρία στο σχολείο για μια αταξία που έκανα παρά να ζητήσω συγγνώμη. Ίσως γιατί είμαι πολύ εγωιστής και ισχυρογνώμων… Ευτυχώς αυτό σιγά-σιγά έχει αρχίσει και εξαλείφεται από τον χαρακτήρα μου. Είναι πολύ άσχημο να μην μπορείς να πεις εύκολα συγγνώμη…    

 

 

Αυτά από εμένα… Την σκυτάλη δίνω σε άλλα εφτά άτομα, τον Locky, την blogoμανούλα, την γλαρένια, τον Άσκαρ, την Μαριλού, την Maira και τον George


Ό,τι του φανεί του λολοστεφανή!!!!

Φεβρουαρίου 17, 2008

 

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου. Ημέρα των ερωτευμένων. Παράξενο μα κάθε χρόνο τέτοια εποχή με βρίσκει μόνο. Ίσως είναι της μοίρας μου γραφτό! :P Μα δεν πιστεύω στην μοίρα, στο γραφτό, στο κισμέτ ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε. Τουλάχιστον τα μέχρι τώρα βήματα στη ζωή μου, μου έδειξαν ότι δεν πρέπει να βασίζομαι σε τέτοιου είδους ψευδαισθήσεις… Η ζωή μου μπήκε σε μια άλλη ρότα πλέον. Αυτή του επιμελούς φοιτητή. Ένα εξάμηνο τώρα διασκεδάζω και σπαταλώ χρήματα και χρόνο άσκοπα και αλόγιστα. Οι συνέπειες φάνηκαν με τα αποτελέσματα των εξετάσεων του πρώτου εξαμήνου. Κι επειδή μου αρέσουν οι καλοί λογαριασμοί πρέπει να αρχίσω να «ξεχρεώνω» σιγά-σιγά! Η σχολή έγινε πολύ πιο απαιτητική, οι σχέσεις με τους συμφοιτητές μου πιο δετές, πιο πολύπλοκες, άλλωστε περνάμε όλη την ημέρα μαζί πλέον! Νοιώθω όμορφα, ήσυχα, νηφάλια. Το περίμενα πολύ καιρό αυτό το συναίσθημα. Μια ηρεμία, μια σιγουριά ότι τίποτα δεν θα με απασχολήσει σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο το καλοκαίρι που μας πέρασε. Εισπνέω, εκπνέω και το μόνο που ακούω είναι η καρδιά μου και όχι οι δαίμονες που μαίνονταν τόσο καιρό…

 

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2008 πλέον. Έξω χιονίζει κι εγώ περιμένω τους συμφοιτητές μου και φίλους από την Χαλκίδα για να φτιάξουμε να φάμε να πιούμε και να απολαύσουμε το χιόνι που πέφτει έξω… Στις τέντες το νερό που κανονικά θα έπεφτε κάτω έχει σχηματίσει σταλαχτίτες, τα λεγόμενα ματζούνια… Η ηρεμία που σας έλεγα υπάρχει ακόμα γύρω μου και μου αρέσει πάρα πολύ αυτό. Άλλωστε δεν μπορείς να είσαι συνέχεια στη τσίτα. Οι νιφάδες έξω κάνουν περίεργα παιχνίδια. Δεν φυσάει, απλώς χιονίζει και αυτές δε βιάζονται να πέσουν κάτω. Αυτό μου δίνει την αίσθηση ότι έχουν μπει στο slow motion. Τόσο η ζωή μου όσο και όλα τα άλλα… Κάποια στιγμή εκεί που νομίζεις ότι η εικόνα αυτή θα μείνει στατική ξαφνικά φυσάει και αρχίζουν και τρέχουν σαν αλαφιασμένες οι νιφάδες! Σάμπως έτσι δεν είναι και η ζωή μας; Μια νιφάδα που πηγαινοέρχεται με τις ορέξεις του ανέμου… Περιμένω κάτι δυνατό να συμβεί, το περιμένω εδώ και καιρό, οπότε όπου να ναι θα κάνει την εμφάνισή του… προς το παρόν απολαμβάνω την ηρεμία που υπάρχει γύρω μου. Όλα λες και έχουν μπει σε μια τέλεια τάξη. (Αλλά εγώ ήμουν ανέκαθεν άτακτος!) Αυτές τις ημέρες είχα χάσει κάθε όρεξη για το blogging για να παρακολουθήσω τα δικά σας ιστολόγια, τις δικές σας προσωπικές ιστορίες…. Δεν ξέρω εάν θα εξακολουθήσει αυτό αλλά αισθάνομαι μια σιγουριά, ότι όποτε επιστρέψω, εσείς θα με δεχτείτε και πάλι… Ελπίζω να μην κάνω λάθος…. I just need some time on my own… Σας εύχομαι να απολαύσετε τον όμορφο χιονιά που πέφτει πολύ τώρα και να είστε πάντα καλά!!!


Post it away!

Φεβρουαρίου 4, 2008


Μερικές φορές νομίζω πως η ζωή μου είναι ένα μεγάλο κίτρινο post it με πολλές υπενθυμίσεις πάνω του για να μην τύχει και τις ξεχάσω… Μια τεράστια to do list. Σε κάθε τι που καταφέρνω δεν τραβάω μολυβιές, παρά μόνο ένα ωραιότατο ν δίπλα ακριβώς από την υπενθύμιση. Και έχει πολλά τέτοια αυτό το post it. Χμ… για να δούμε:

Να είμαι καλό παιδί

Να διαβάζω τα μαθήματά μου

Να περάσω σε μια καλή σχολή

Να κοιτάξω να φτιάξω το μέλλον μου

Να βρω μια καλή δουλειά.

Να φτιάξω μια όμορφη οικογένεια

Να πεθάνω ήρεμα και ειρηνικά στο κρεβατάκι μου.

Μια πολύ περίεργη to do list. Νομίζω πως δεν είναι η δική μου. Σχεδόν σε τίποτα από όλα αυτά δεν συμφωνώ. Δε μπορεί, πρέπει να υπάρχει άλλο ένα κρυφό χαρτάκι που να μου δείχνει αυτά που πραγματικά θέλω! Αυτά είναι που θα δείξουμε στον πολύ κόσμο όταν μας ρωτήσει; Μπα… όσο κοιτάζω αυτήν την αλλόκοτη to do list, τόσο πιο ξένη μου φαίνεται. Δεν είναι δική μου. Σίγουρα δεν είναι δική μου. Παρόλα αυτά μια τέτοια do to list θα μπορούσε να ικανοποιήσει πολλούς ανθρώπους! Σίγουρά όμως όχι εμένα. Το δικό μου post it δεν πρόκειται να έχει κάτι τέτοιο πάνω του. Τα όνειρα και οι επιθυμίες μας δεν μπορούν να μπουν σε ένα απλό κίτρινο χαρτάκι. Κι αν προσπάθησα κάνα δυο φορές να το κάνω, στο τέλος το χαρτάκι βρέθηκε σκισμένο και πεταμένο στα σκουπίδια. Είναι ωραίο να οργανώνεις τα μικρά πραγματάκια σε τέτοια χαρτιά, αλλά όχι και τη ζωή σου!!! Για όνομα!!! Ίσως αυτό να προσπαθούσα να κάνω τον τελευταίο καιρό με τη ζωή μου. Μα όσο κι αν προσπαθούσα να καλουπώσω τον εαυτό μου, τόσο «εκτός προγράμματος» με έβγαζε! Δεν είναι τυχαίο. Αντιδρούσε σε κάτι που δεν ήταν σε τίποτα ο Ηλίας. Η ζωή δεν είναι κάτι τόσο απλό και προγραμματίσημο. Η ζωή έχει τα παράξενα, έχει τα αναπάντεχα. Έχει το αλάτι της ζωής που είναι το ότι δεν ξέρεις ποτέ με σιγουριά ότι θα σου ξημερώσει μια όμορφη μέρα! Μα με αυτόν τον τρόπο σου χαρίζει κάτι ακόμα πιο όμορφο! Το αίσθημα της ελπίδας! Ελπίζουμε να είναι μια όμορφη η επόμενη ημέρα! Είμαι ευχαριστημένος με όλα όσα έχω σήμερα στη ζωή μου. Δεν θα σταματήσω ποτέ να της ζητάω πράγματα, αλλά παρόλα αυτά δεν είμαι αγνώμων για όλα όσα μου έχει χαρίσει μέχρι τώρα. Μετά από πάρα πολύ καιρό έχω ξεκαθαρίσει πολλά πράγματα και πάμπολλες σκέψεις που μου τριβέλιζαν το μυαλό. Σε αυτό βοήθησαν πολλοί άνθρωποι που θα ήθελα να τους το πω στον καθένα ξεχωριστά. Σε μερικούς χρωστάω ένα ευχαριστώ και σε μερικούς χρωστάω ένα συγγνώμη. Σε μερικούς χρωστάω και τα δύο. Όπως και να έχει κατάλαβα ένα πράγμα: Τους δικούς μας δαίμονες δε μπορούμε εύκολα να τους ξορκίσουμε! Ίσως δεν μπορούμε καθόλου. Άρα είναι πιο συνετό να γίνουμε φίλοι μαζί τους! Να τους αποδεχτούμε και από την κόλαση που βρισκόμαστε να ξεκινήσουμε μαζί να φτάσουμε στον παράδεισο! Είναι μερικά πράγματα που νοιώθω μέσα μου και θα ήθελα πολύ να τα μοιραστώ μαζί σας αλλά πραγματικά δε βρίσκω λόγια. Και για να ολοκληρώσω, προτού πετάξω το κίτρινο post it μέσα στα σκουπίδια, τα πράγματα που θα ήθελα να γράψω είναι τα εξής:

Να περιβάλλομαι από ανθρώπους

που με αγαπούν και μου το δείχνουν

Να κάνω πραγματικές φιλίες

Να εκφράζω τα συναισθήματά μου πάντα

Να μην σταματήσω να ονειρεύομαι,

είναι η μεγαλύτερη πηγή ενέργειάς μου

Να είμαι ευτυχισμένος!

Σας εύχομαι καλή εβδομάδα και καλό μήνα! Είστε κι εσείς μερικοί από τους ανθρώπους που χρωστάω ένα ευχαριστώ!