Και η ζωή βρήκε το δρόμο της στο φως!

2097252580_d41a0174b9.jpg

 

Και η ζωή βρίσκει το δρόμο της στο φως. Και συνεχίζει την πορεία της. Που και που θα ξαναβρίσκει εμπόδια στη διαδρομή μα πάντα θα βρίσκει τρόπο να ξεφεύγει από αυτά που την καταδιώκουν! Αυτό είναι το όμορφα της ζωής! Να την αγαπάμε, να την σεβόμαστε, είναι ένα δώρο που πληρώνεται πολύ ακριβά. Αυτά τα λόγια μπορεί κάποτε να μου ακούγοντας γελοία, αλλά, μόνο γελοία δεν είναι! Γιατί όσο μικροί και μηδαμινοί κι αν είμαστε, είμαστε εφευρετικοί! Είμαστε έξυπνοι και δραστήριοι! Και πάνω απ’ όλα είμαστε εραστές της ζωής! Και αργά η γρήγορα βρίσκουμε τρόπο να κερδίσουμε και τα πιο απίθανα! Ακόμα και το θάνατο! Παράξενα, αχάριστα πλάσματα! Αλλά μέσα σε όλα μας τα ψεγάδια, μια τέλεια δημιουργία ξεπροβάλλει! We move on! Τα υπόλοιπα αφήνω να μας Τα πει ο Στρατής Μυριβήλης που ξέρεις να τα λέει τόσο όμορφα…

Πέρασαν μέρες, πέρασαν βδομάδες, πέρασαν μήνες από τότε που ο Σαβαώθ οργίστηκε και έδιωξε μέσα απ τον παράδεισο το ζευγάρι των πρωτόπλαστων ανθρώπων. Νέους κόσμους έκανε, παλιούς κόσμους χαλούσε, να χορτάσει τη χαρά της δημιουργίας ο ωκεάνιος νους του και η φλογερή καρδιά του. Ήθελε να τους ξεχάσει τους δυο καταραμένους, έκανε κι όλας πως δεν τους συλλογιότανε πια, πως δεν τον έμελε το που βρίσκονται και πως τα περνούν. Όμως ο νους του ολοένα και πετούσε κατά εκείνους. Πατέρας…….

……-Αχάριστη γενεά. Τους έπλασα την πιο γλυκειά ώρα της αγάπης μου, κι αυτοί μου φαρμάκωσαν την καρδιά.

-…

-Πες μου, Μιχαήλ…

-Πρόσταξε Κύριε

-Πες μου, αν τους έφερνα ξανά πίσω;

-Είσαι η πηγή της αγάπης Κύριε.

Είναι, ξέρεις, καιρός που με τριγυρίζει σαν πεταλούδα αυτή η ιδέα. Να τους συγχωρέσω. Να τα ξεγράψω όλα. Να τα ξεχάσω. Να τους δω πάλι να κυνηγιούνται χαριτωμένοι και αθώοι σαν τα ζαρκάδια μέσα στο σύδεντρο. Να ξεφωνίζουν τα παράξενα τραγούδια τους μαζί με τα πουλιά, μαζί με τα ξανθά θεριά, να μου κρεμάνε στεφάνια από τριαντάφυλλα στους βωμούς του δάσους…

Ο Πανάγαθος χαμογέλασε τρυφερά στο όραμα του γυρισμού των δύο καταραμένων.

-Στείλε φέρε μου τους Μιχαήλ……….

……….-Να τους δα, έκανε γρινιασμένος. Τους βλέπεις Μιχαήλ; Κόντεψαν να γίνουν σαν τις αρκούδες.

-Σε προσκυνούμε και σ’ ευγνωμονούμε, Πατέρα, εθαρρεύτηκαν κ’ είπαν οι δύο άνθρωποι με φωνή δυνατή, που έλιωνε από συγκίνηση.

-Παλιόπαιδα, μουρμούρισε εκείνος κι άπλωσε το χέρι και τους χάιδεψε το κεφάλι. Ανόητα, αχάριστα παιδιά…

……Σας λυπήθηκα και σας κάλεσα. Η γης έκλεισε κι όλας ένα κύκλο γύρω στον ήλιο από την μέρα της αμαρτίας. Κι εμένα η καρδιά μου μήτε μιαν μέρα δεν έλειψε να ναι πικραμένη μέσα στα στήθια μου, όλον αυτόν τον καιρό που σας συλλογιόμουν να σέρνεστε κάτω από το φορτίο της κατάρας μου…Να σας κυνηγάει ο θάνατος και να μην έχετε κανένα αποκούμπι…Πολύ με πικράνατε γιατί πολύ σας αγάπησα. Ποτέ δεν θα μπορέσετε να το καταλάβετε αρκετά αυτό. Όμως εγώ αποφάσισα. Θα σηκώσω την κατάρα μου από πάνω σας. Θα σας ξαναδώσω τον παράδεισο…………

………..-Ευλογημένη να ναι τούτη μέρα της συγχώρεσης, η μέρα του γυρισμού. Να λογαριαστεί σα μια ακόμη μέρα μέσα στις εφτά της Δημιουργίας, γιατί σήμερα δημιούργησα τη Συγχώρεση. Σηκώνω την αμαρτία από πάνω σας θα σας κάνω πάλι αγνούς και ανήξερους σαν τα πουλιά. Θα σας κάνω άγιους σαν τους αγγέλους, αθώους όπως είσαστε πριν δαγκάσετε το μήλο της αμαρτίας και δείτε τη γύμνια σας.

Τότε έγινε κάτι το αναπάντεχο…

……-Όχι αυτό, έλεος πατέρα! βόγκησαν απελπισμένοι και οι δύο άνθρωποι. Αν αληθινά απόμεινε στην καρδιά σου μια στάλα έλεος για εμάς, άφησε μας να φύγουμε πίσω, Πανάγαθε. Άφησε μας το αμάρτημα, που γινε πλούτος της ζωής μας. Άφησε μας τη γνώση του καλού και του κακού, που έγινε η πικρή σοφία μας. Άφησε μας τη γύμνια μας, που έλυσε τη μοναξιά του κορμιού μας. Συμπάθησέ μας κύριε, που κάναμε ένα νέο Παράδεισο την κατάρα σου. Βρήκαμε τη νέα μας Εδέμ στον έρωτα και τη δημιουργική δουλειά. Μέσα στο δολερά λόγια του φιδιού ήτανε μια νέα αλήθεια. Η αμαρτία της γνώσης μας ανέβασε κοντά σου περισσότερο από την αθωότητα της άγνοιας, Κύριε

-Και ο θάνατος τρελά παιδιά; Λησμονήσατε το θάνατο που σέρνεται σαν το φίδι πίσω από τα βήματά σας από την ημέρα που χάσατε τον παράδεισο!

 

728156746_b219fbce7a.jpg

-Με τον έρωτα νικήσαμε και το θάνατο κύριε! ξαναμίλησε ο Αδάμ

 

-Πώς! είπε ο Σαβαώθ. Νικήσατε το θάνατο?

Η Εύα σήκωσε στα δυο της χέρια το δέμα που σφιγγε ως εκείνη την ώρα στο στήθος της. Μέσα στην αρκουδοπροβιά σάλεψε το μικρό τριανταφυλλί σωματάκι ενός παιδιού. Μέσα από το πρόσωπό του χαμογελούσαν όλοι οι άγγελοι του χαμένου παραδείσου και μέσα στα γαλάζια του μάτια έφθεγγαν, αλήθεια, όλοι οι χαμένοι ουρανοί. το άπλωσε προς τον Σαβαώθ, σήκωσε πάνω του τα βουρκωμένα της μάτια και παρακαλούσε:

Ευλόγησέ το Πατέρα!

1675881511_d6fc4174ee.jpg

Ήταν το πρώτο παιδί της Γης…

Στρατής Μυριβήλης

 


Advertisements

14 Responses to Και η ζωή βρήκε το δρόμο της στο φως!

  1. Ο/Η iLiaS λέει:

    ..κάθε εμπόδιο για καλό..πίσω απο καθε «σύννεφο», περιμένει ο ήλιος να τον ανακαλύψουμε.
    Να είσαι καλά Λιάκο! 😉

  2. Ο/Η mmexer λέει:

    όλοι αυτή την αναγέννηση ψάχνουμε τελικά!!! Ελπίζω να την βρω κι εγώ κάπου 🙂 να σαι καλα!

  3. Ο/Η Roamer λέει:

    Έτσι είναι Λιάκο, ο ήλιος θα είναι πάντα εκεί, ακόμα και αν δεν θέλουμε να τον δούμε! 😀

    mmexer σου το εύχομαι ολόψυχα! Καλώς όρισες στο φτωχικό μου!

  4. Ο/Η LOCKHEART λέει:

    Καλημέρα Λιάκο 🙂 Τι να πω ο πρόλογο σου με άγγιξε βαθιά . . η φώτο μαρκαν η καλύτερη που εχω δει στο νετ ! τι λάμψη ! ! Οσο για την ιστορία με τους πρωτόπλαστους . . για να ειμαι ποιο σαφής «η απάντηση στο κάλεσμα του θεου και η άρνηση μέσο της ίδιας του της δημιουργίας»…. Πραγματικά εκπληκτικό κάτι που καλό ειναι να το μοιράζουμε σε φυλλάδια στον κόσμο.

    Καλη κυριακή 🙂

  5. Ο/Η Roamer λέει:

    Καλημέρα και σε εσένα Lockheart! Είναι πραγματικά ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει μακράν μέχρι στιγμής αυτό το κείμενο του Μυριβήλη…. είδικά αυτό το Συμπάθησέ μας κύριε, που κάναμε ένα νέο Παράδεισο την κατάρα σου. Βρήκαμε τη νέα μας Εδέμ στον έρωτα και τη δημιουργική δουλειά. Μέσα στο δολερά λόγια του φιδιού ήτανε μια νέα αλήθεια. Η αμαρτία της γνώσης μας ανέβασε κοντά σου περισσότερο από την αθωότητα της άγνοιας, Κύριε όσες φορές κι αν το διαβάζω, πάντα ανατριχιάζω! Δεν ξέρω τι χάσαμε βγαίνοντας από τον παράδεισο, μα ξέρω πολύ καλά τι κερδίσαμε βγαίνοντας από αυτόν! Το ζω στο πετσί μου κάθε μέρα, κάθε ώρα, ζώ την κάθε στιγμή κατανοόντας το! Για όσα ήρθαν και όσα θα έρθουν! Χαίρομαι που σε άγγιξε Λόκυ, καλή Κυριακή και σε εσένα! ¨εχουμε μια υπέροχη Αλκυονίδα σήμερα! Ας την χαρούμε όσο περισσότερο μπορούμε!

  6. Ο/Η askardamikti λέει:

    Αν ο παράδεισος είναι ανέραστος και άγονος… η αθανασία χάνει το νόημα και την αξία της. Μάλλον καταλήγει σε αιώνιο βασανιστήριο…
    Αλλά και ο θάνατος δίνει αξία στον έρωτα και τη δημιουργία…

    Πολύ καλή η επιλογή των φώτος και του κειμένου…

  7. Ο/Η patsiouri@yahoo.com λέει:

    Τί φωτογραφία είναι αυτή! Ανεβαίνει desktop πάραυτα!

  8. Ο/Η Roamer λέει:

    Χαίρομαι που σου άρεσε Askar!!!!

    Γεια σου patsiouraki!!!!

    Τόσο πολύ σας άρεσε αυτή η photo? Ούτε δική μου να ηταν! 😀

  9. Ο/Η purple λέει:

    δεν σε εχω συναναντησει ποτε αλλα να ξερεις πως ειναι τιμη μου να ειμαι η e- νονα σου…

    καλο βραδυ 🙂

  10. Ο/Η Γλαρένια λέει:

    Λιάκο το ωραιότερο ποστ για ….μηηηηνες τώρα που φτερουγίζω.
    …»εραστές της ζωής» ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΕΙΠΕΣ!!!
    ΄ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΏΤΗ ΦΩΤΟ ΞΈΡΕΙς ΤΏΡΑ ε; ότι και το Πατσιούρι..
    😉

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  11. Ο/Η Roamer λέει:

    Πίστεψέ με, πιο μεγάλη τιμή είναι δική μου Purple……

    Χαίρομια πολύ που σου άρεσε το post Γλαρένια μου! Για τη φωτογραφία δε, το μονο σίγουρο ήταν ότι θα άρεσε σε εσένα! Γλάροι βρε!!!!!!!!!!

  12. Ο/Η sunshine λέει:

    Μου ταιριάζει.. είναι αισιόδοξο!!

  13. Ο/Η Nemo λέει:

    Ηλία μου… νομίζω είχα πραγματικά ανάγκη να διαβάσω τώρα κάτι τόσο όμορφο και αληθινό. Πραγματικά παράξενα πλάσματα που είμαστε οι άνθρωποι… Καταφέρνουμε και ξαναγεννιόμαστε από τις στάχτες μας, μαθαίνουμε να επιβιώνουμε στις δυσκολίες και να γινόμαστε πιο δυνατοί και πιο σοφοί.
    Όσο για το θαύμα της ζωής, το πως καταφέραμε να νικήσουμε το θάνατο… πάλι καλά που δεν έχει χτυπήσει ακόμα το βιολογικό μου ρολόι γιατί κάτι το κείμενο κάτι οι φωτογραφίες ουφφφ πολυ με συγκίνησαν! Χεχεχε!!!
    Φιλάκια πολλάααα!!!

  14. Ο/Η Roamer λέει:

    Σου ταιριάζει sunshine είναι φωτεινό, σαν ηλιαχτίδα!!!!!

    Καλώς την άσωτη Blogger!!!!!! Που συνκινείται εύκολα! 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: