Ταξίδι μέσα από τις σαπουνόφουσκες….

Πέμπτη βράδυ. Χειμώνας και είμαι στο σπίτι. Μια στοίβα πιάτα με περιμένει στο νεροχύτη. Τα κοιτώ και σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή πρέπει να τα πλύνω. Παρόλα αυτά η σκέψη μου φεύγει. Βγαίνει από την μικρή οπτική της κουζίνας, του σπιτιού, του Φαλήρου. Φεύγει, φεύγει χιλιόμετρα μακρυά. Κι όταν ο χώρος δεν της είναι αρκετός περνά στον χρόνο. Εκεί κάπου σταματάει. Σταματάει στα ανέμελα καλοκαιρινά απογεύματα του Ιούνη που μας πέρασε. Εκεί έχει πολλά να δει. I was happy that time. At least I thought soΜετά τις πανελλαδικές, μετά από το άγχος μετά από όλα όσα με βάραιναν τον προηγούμενο χειμώνα είναι πλέον παρελθόν. Προσπαθώ να θυμηθώ γιατί ήμουν τόσο χαρούμενος εκείνες τις ημέρες. Και τότε συνειδητοποιώ: «Μα χαρούμενος είσαι και τώρα!». Η σκέψη αυτή έρχεται και με κατακεραυνώνει. Όντως και τώρα έχω πάρα πολλές στιγμές χαράς! Θα μπορούσα να πω ότι αυτές οι στιγμές έχουν δεκαπλασιαστεί καθώς ο παράγοντας άγχος δεν υπάρχει πλέον σε τόσο μεγάλο βαθμό. Μεμιάς επιστρέφω και πάλι μπροστά στην στοίβα με τα πιάτα που με περιμένουν υπομονετικά μπροστά στο νεροχύτη. Ξεκινώ να τα πλύνω. Εξακολουθώ να σκέφτομαι τι είναι αυτό που λείπει από τότε. Η απάντηση είναι συνεχώς μέσα στο μυαλό μου. Αλλά πάντα την αφήνω να μου ξεγλιστρήσει. «Δεν ήρθε ακόμα η ώρα του απολογισμού!». Ένα εσωτερικό εγώ τεράστιο και με φωνή δυνατή αρχίζει να μαίνεται μέσα μου… κι εγώ τόσο μικρός μπροστά του ψάχνω ακόμα για τις απαντήσεις. Ο αφρός του σαπουνιού ενώνεται με το ζεστό νερό που ρέει πλέον πάνω στα πιάτα και τα ποτήρια. Μέσα στις σαπουνόφουσκες οι σκέψη μου ξανατρέχει. Μέσα σε μια σαπουνόφουσκα βλέπω ξανά εκείνα τα όμορφα απογεύματα που πέρασαν τον περασμένο Ιούνη. Που ο ήλιος αργούσε να πέσει και έριχνε το χρυσαφί του φως πάνω στο toll και φιλτράρονταν μέσα από τις λευκές κουρτίνες. Και έφτανε σε εμένα και με ζέσταινε με έναν τόσο όμορφο τρόπο καθώς έβλεπα τον πυρακτωμένο δρόμο που έστρωνε στην θάλασσα, παράξενη μα τόσο γνώριμη εικόνα του παραθύρου μου. Προσγειώνομαι ξανά στην πραγματικότητα όταν το νερό αρχίζει και γίνεται ξαφνικά κρύο. «Τι τρέχει με εμένα;» αρχίζω και αναρωτιέμαι καθώς για μια ακόμα φορά οι τάσεις φυγής μου (γνώριμος παλιόφιλος) επιστρέφουν. Τα πιάτα στη βάση τους στραγγίζουν από το νερό που τα καθάρισε και εγώ να κάθομαι ακόμα και να κοιτάω. Πηγαίνω στον καθρέφτη και κοιτάζω το πρόσωπό μου. Προσπαθώ να με αντικρύσω μέσα από την σάρκα και τα οστά μου. Αυτό που καίγεται μέσα μου και μου ζητά για μια ακόμα φορά να τα τινάξω όλα στον αέρα και να κάνω για μια ακόμα φορά τα πάντα γύρω μου να γκρεμίζονται προς το εσωτερικό μου. Κι ύστερα; Ύστερα έρχεται εκείνη η ημέρα. Η 11η Ιουλίου. Και τα καλοκαιρινά και αμέριμνα απογεύματα μικραίνουν. Η νύχτα τώρα έρχεται πιο γρήγορα. Ακόμα ένα ταξίδι προς τα πίσω, σε μια Πέμπτη βράδυ του Ιούλη, ξημερώματα Παρασκευής. Κι εγώ να αγναντεύω την θάλασσα που σκάει απαλά  στην αμμουδιά. Και απέναντί μου το κόκκινο σπίτι ολοφώτιστο. Η γέφυρα έχει ανοίξει και τα καράβια που περίμεναν καρτερικά αυτή τη στιγμή, επιτέλους περνάν από το βόρειο στον νότιο Ευβοϊκό και αντίστροφα. Το αεράκι παρασέρνει τον καπνό από το τσιγάρο μου. Δεν μου αρέσει το κάπνισμα. Για την ακρίβεια το απεχθάνομαι. Αλλά κάτι το ζητάει μέσα μου. Αυτό που λέμε, τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια; Μου αρέσει αυτή η σκηνή, έχει χαραχτεί ατόφια στο μυαλό μου. Νοιώθω ότι την ζω για μια ακόμα φορά. Το mp3 μου να παίζει το ’’Εισιτήριο στην τσέπη σου’’. Δεν υπάρχει καλύτερος από το θαλασσινό να με συντροφέψει αυτή τη στιγμή…

 

…Να μαι τη νύχτα η φωνή

χαμένων φίλων σου

που λεν τραγούδια παλιά

κι αγαπημένα…

 

Εκείνη η μέρα ξημέρωσε με την ελπίδα στην καρδιά. Με την ελπίδα ότι ένας φίλος μου θα με θυμηθεί μετά από 9 ημέρες σιωπής… Ήταν ξημερώματα Παρασκευής 20 Ιουλίου. Ανήμερα του Προφήτη Ηλία.

 

…Ήθελα να μια εισιτήριο στην τσέπη σου

Όταν σε εμένα ταξιδεύει η σκέψη σου…

 

Ξυπνώ από τον λήθαργο του παρελθόντος και αισθάνομαι αυτόν τον κόμπο στο μέσα μου, αυτήν την ταχυκαρδία που σε πιάνει χωρίς να σε ρωτήσει… Με ξέχασε…

 

 

Ξεσπώ και δακρύζω. Κάτι προσπαθεί να σπάσει εδώ και καιρό μέσα μου. Το τέρας δεν είναι άλλο από τον ίδιο μου τον εγωισμό. Και είναι εκνευρισμένο γιατί το έχω αφήσει από κοντά μου αρκετές φορές. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτό τρέφεται από εμένα. Κι εγώ δεν ήθελα να το θρέψω στην παρούσα στιγμή. Θέλω να επιστρέψω και πάλι στο παρελθόν. Έρχομαι στον υπολογιστή και βάζω τον Θαλασσινό για μια ακόμα φορά. Κάθομαι στον καναπέ του σαλονιού μου με ένα ποτήρι Moscato dasti  και την φωνή του Παντελή να με μεταφέρει για μια ακόμα φορά πίσω. Αυτή τη φορά έχουμε τέλη Σεπτέμβρη και η ώρα πλησιάζει πέντε και μισή. Βρίσκομαι κάτω από την Ακρόπολη στο πλατύσκαλο ενός καφενείου στην οδό Αρετούσας. Το τοπίο είναι φανταστικό. Βλέπω μέχρι κάτω, μέχρι εκεί που δεν πιάνει το μάτι μου. Βλέπω την Αθήνα. Αλλά πάλι κάτι μου λείπει… Ανεβαίνω την Ακρόπολη και θαυμάζω αυτά που θαυμάζουν όλοι εδώ και αιώνες. Κατηφορίζω ξανά και ανεβαίνω στον Άρειο πάγο. Ηρεμώ. Και περιμένω. Και πάλι τίποτα. Συνεχίζω την βόλτα και φτάνω στον Βασιλικό κήπο. Κάθομαι σε ένα παγκάκι, η ώρα έχει πάει εφτά παρά κάτι, ο ήλιος αρχίζει και πάλι να παίρνει την κατιούσα. «Ρε συ, η φίλη μου θα πάει Taj mahal στους Αμπελόκηπους και δεν μπορώ να την αφήσω μόνη της. Να το κανονίσουμε μια άλλη φορά;…». Το κρασί τελείωσε από το ποτήρι. Σταματώ τον Θαλασσινό. Βάζω την playlist με τα instrumental. Μετά από μερικά τραγούδια πέφτει πάνω στο βαλς των χαμένων ονείρων. Ταξιδάκι αστραπή και πάλι. Τώρα είναι βράδυ. Κυριακή βράδυ. Οκτώβρης μήνας. Ακούω την μελωδία του Χατζιδάκι και βλέπω μπροστά μου για μια ακόμα φορά από τον Άρειο πάγο την φωτισμένη Αθήνα με τις μεγάλες λεωφόρους και τα στενά μισοσκότεινα σοκάκια. Αλλά αυτή τη φορά δεν είμαι μόνος μου. Έχω έναν φίλο δίπλα μου… Ξυπνώ για άλλη μια φορά από τη μέθη που μου προκαλεί το παρελθόν. Και ξέρω τι μου λείπει πλέον. Δεν είναι ότι δεν είμαι χαρούμενος πια. Δεν είναι ότι είμαι αχάριστος με την ζωή που μου προσφέρει τις απολαύσεις της τόσο απλόχερα πλέον. Απλά, μου λείπει ένας φίλος που εξαφανίστηκε τόσο ξαφνικά εκείνο το βράδυ του Ιούλη, επέστρεψε σαν φάντασμα μέσα από τα όνειρα ένα απόγευμα του Οκτώβρη και χάθηκε για μια ακόμα φορά προς άγνωστη πορεία και κατεύθυνση. Δεν ξέρω που να ψάξω, παρελθόν παρόν ή μέλλον;  Θα ήθελα πολύ να μην ψάξω, αλλά να αφήσω το μέλλον να έρθει και να τον βρω μπροστά μου. Ίσως μια καλή φιλία να αξίζει περισσότερο από μια πρόσκαιρη αγάπη. Ξέρω ότι πλέον δεν είναι στο δικό μου χέρι αυτή η απόφαση. Εγώ τις έχω λάβει τις αποφάσεις μου. Εγώ πλέον περιμένω αποκρίσεις. Ακόμα και αν αυτές είναι αρνητικές. Cause after all I have to move on… We all have to move on. Το θέμα είναι το τι κρατάς από αυτά που πέρασαν. Θυμάσαι τι μου είχες πει τότε φίλε; «Κανείς δεν είναι μόνος του σε αυτήν τη ζωή…». Και έχεις δίκιο. Επιλέγεις με ποιους θέλεις να είσαι παρέα σε αυτόν το δρόμο. Κι εγώ έχω κάνει την επιλογή μου. Έχω βρει τους συνοδοιπόρους μου… Αυτά φίλε…

 

Advertisements

7 Responses to Ταξίδι μέσα από τις σαπουνόφουσκες….

  1. Ο/Η purple λέει:

    ειμαι πολυ περηφανη για σενα βαφτηστηρι μου… με συγκινησες βρε ατιμο 🙂

  2. Ο/Η Γλαρένια λέει:

    Κατάθεση ψυχής με ευαισθησία, ειλικρίνεια και τρυφερότητα .
    Συγκινήθηκα!!…
    ύχομαι οι επιλογές σου να σε γεμίζουν και να είναι αντάξιες της τρυφερής ψυχής σου.
    Να είσαι καλά και
    ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΨΥΧΗ ΜΟΥ!!!

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

  3. Ο/Η if.. ιγένεια λέει:

    Τελικά μήπως όλα είναι θέμα επιλογών.. ? Που να πήγε το καλοκαίρι…

  4. Ο/Η askardamikti λέει:

    Ωχ ωχ… πολύ την «ψάχνεις» και δεν πρέπει…
    Και μια συμβουλή: να χρησιμοποιείς πλαστικά πιάτα μιας χρήσεως!

  5. Ο/Η iLiaS λέει:

    Λιάκο για τα πιάτα μην ανησυχείς..σπάστα αντί να τα πλύνεις και πέταξε τα! 🙂
    ..όσο για συνοδοιπόρους…Johnnie walker πιστός φίλος! 😛

    Καλές γιορτές συνονόματε με πολύ αγάπη και χαρά! 🙂
    Να είσαι καλά!

  6. Ο/Η askardamikti λέει:

    Καλά Χριστούγεννα φίλε!

  7. Ο/Η LOCKHEART λέει:

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΛΙΑΚΟ…ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΦΙΛΕ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: