Είμαι νινί ακόμα! :P

Νοέμβριος 11, 2007

Παλτό, κασκόλ και ο αέρας να λυσσομανάει! Ο Φοίβος Δεληβοριάς   δε σταματά να τραγουδά το «εκείνη»… Χειμώνας! Αγαπημένη εποχή όπως όλες άλλωστε! Πονάω. Πονάω γιατί καταλαβαίνω ότι χάνω πλέον κάτι που δεν είχα ποτέ μου… Και δεν ξέρω γιατί πονώ περισσότερο. Γι αυτό που δεν είχα ποτέ ή γιατί υποθετικά το έχασα; Δύσκολα ερωτήματα μου βάζετε και είμαι μόλις 18 χρονών! Δε με λυπάστε; Ο αέρας μυρίζει και πάλι αλμύρα. Μόλις έφυγα από το σπίτι είχα μια απέραντη θλίψη. Αλλά εδώ μου έχει περάσει. Λες και όλα αυτά συνέβησαν χρόνια πριν. Δεν ξέρω εάν ανέπτυξα αντισώματα απέναντι στη θλίψη, αλλά αν αυτή η παραλία που μυρίζει ιώδιο και ο αέρας λυσσομανάει σαν τρελός είναι το αντίδοτό μου δεν θα παραλείψω να βρίσκομαι συνεχώς εδώ πέρα. Όσο ερχόμουν κρύωνα. Τώρα όχι πια. Η θάλασσα με βοηθάει να βλέπω τα πράγματα πιο καθαρά. Ένας κύριος ήρθε και κάθισε δίπλα μου. Πολύ μου άρεσε αυτός ο άνθρωπος. Γιατί; Επειδή ήξερε να χαμογελάει! Ακόμα και σε έναν άγνωστο! Είμαι ερωτευμένος με αυτήν την πουτάνα την ζωή! Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει από εδώ και πέρα, δεν θέλω να μαντέψω. Θέλω απλώς να απολαύσω τη διαδρομή. Ζητάω πολλά; Θέλω να το έχω δικαιολογία πλέον. Είχα ξεχάσει πόσο μικρός είμαι. Σωστά Άσκαρ; Καιρός λοιπόν να τα δω όλα με ένα πιο χαρωπό βλέμμα, πιο παιδικό. Αυτά! Τώρα αφήστε με να απολαύσω τη βόλτα μου!


Some things cannot just expire…..

Νοέμβριος 4, 2007

 

Σάββατο βράδυ. Όλα δείχνουν ότι μια ακόμα βραδιά σαν όλες τις άλλες έχει ξεκινήσει. Μερικές φορές τίποτα δε προοιωνίζει αυτά που θα συμβούν. Ίσως όμως βαθιά μέσα μας να γνωρίζουμε τα πάντα και απλώς να μην θέλουμε να τα δούμε. Μας αρέσουν οι εκπλήξεις, μας αρέσουν τα αναπάντεχα στη ζωή μας. Ξεκίνησε με ένα άτομο και κατέληξε σε μια μεγάλη παρέα που είχε πολύ πολύ καιρό να βρεθεί όλη μαζί. Η «αγία» τριάδα είχε σμίξει ξανά για να κάνει τις «αγαθοεργίες» της. Μαζί εχθές κάναμε μια βουτιά στο παρελθόν που μας ενώνει με τόσα πολλά κοινά στοιχεία και μια βόλτα στο μέλλον που δεν μας θέλει apart… Και το Kir Royal να ρέει άφθονο στις φλέβες μου και αυτό το υπέροχο ρουμπινί χρώμα που έχει να με μαγνητίζει απίστευτα. Και τα τραγούδια του dj να θέλουν να με ταξιδέψουν, να θέλουν να με συνεπάρουν σε έναν άλλον κόσμο, σε μια άλλη εποχή, που θυμίζει το σπίτι μέσα στο οποίο έχουνε βρει καταφύγιο τα όνειρά μας. Έχουμε έρθει σε ευθυμία. Δεν έχουμε σταματήσει να λέμε αστεία και να γελάμε ακόμα και για το παραμικρό. Κάνουμε χορούς που ούτε εμείς οι ίδιοι δεν αναγνωρίζουμε. Είμαστε χαρούμενοι που είμαστε μαζί και αυτό είναι εμφανές στις πράξεις μας. Τα σφηνάκια που ήπια δεν ήταν αρκετά για να με ρίξουν, παρά μόνο να ζεστάνουν το μέσα μου, μια ήδη ζεσταμένη καρδιά από την αγάπη και τη θέρμη που λαμβάνει από γύρω της. Φεύγουμε και παρόλο που είμαστε αρκετά εξαντλημένοι εξακολουθούμε να θέλουμε να μείνουμε μαζί. Ξέρουμε ότι μετά από αυτή τη βραδιά θα κάνουμε κάτι περισσότερο από ενάμισι μήνα να βρεθούμε και πάλι μαζί. Το επόμενο καταφύγιο μας είναι ένα πολύ γνώριμο μέρος για εμένα. Δούλευα όλο το καλοκαίρι εκεί και τώρα βρίσκεται υπό ανακαίνιση. Τρυπώσαμε μαζί με τα ποτά και καθίσαμε στους καναπέδες μπροστά στη θάλασσα. Ο αέρας ήταν ψυχρός και παρέσερνε μακρυά τον καπνό των τσιγάρων. Τα αστέρια ήθελαν να κάνουν δειλά δειλά την εμφάνισή τους πίσω από τα σύννεφα που τα περιφρουρούν. Αυτό το απαλό κυματάκι που σκάει στην αμμουδιά αντηχεί στα αυτιά μου ακόμα και τώρα. Είναι κάποιες στιγμές που πραγματικά συνειδητοποιείς ότι είσαι ζωντανός, από κάθε άποψη, κάθε κύτταρο σου, κάθε φλέβα, όλοι σου οι νευρώνες είναι σε εγρήγορση και ακόμα και έτσι δεν προλαβαίνουν να συγκρατήσουν τα δεδομένα που λαμβάνουν. Παρόλα αυτά, ο χρόνος ζηλεύει την παρέα μας. Θέλει οπωσδήποτε να μας χωρίσει και αργά ή γρήγορα- για εμένα πολύ γρήγορα- το καταφέρνει να κερδίσει. Ένα θλιμμένο χαμόγελο διακρίνω από τη σελήνη που δίνει την θέση της στον φωτεινό ήλιο. Και τότε καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να χωρίσουμε. Γινόμαστε μια αγκαλιά, μια γροθιά και δίνουμε καινούρια ραντεβού και ανανεώσεις της φιλίας μας. Μερικούς ανθρώπους δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς από να τους κρατήσεις για πάντα στην καρδιά σου. Γιατί ακόμα και τώρα, που είμαι με μισή ώρα ύπνο, ακόμα και τώρα που είμαστε χιλιόμετρα μακρυά, ακόμα και τώρα που έξω ο καιρός είναι κρύος, εγώ ακόμα αισθάνομαι την ίδια θέρμη στην καρδιά μου όπως εχθές. Και ξέρω ότι δεν είναι πλέον η επίδραση του Kir Royal ούτε από τα σφηνάκια. Είναι από κάτι πολύ δυνατότερο που δεν πρόκειται ποτέ να λήξει η επίδρασή του. Είναι από μια φιλία που έχει σφυρηλατηθεί πολύ δυνατά και έχει ατσαλώσει. Από μια φιλία που πλέον είμαι σίγουρος ότι θα αντέξει στο χρόνο.  Και γι αυτό αισθάνομαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο…..


My blue Glasses, my blue world!

Νοέμβριος 3, 2007

Μου αρέσουν πολύ τα γυαλιά μου! Με κάνουν να βλέπω τα πράγματα όταν το θελήσω τόσο όμορφα! Οι μπλε τους φακοί με κάνουν να βλέπω τα πάντα γύρω μου με ένα πιο γλυκό χρώμα. Μια ανάμνηση και μια υπόσχεση ότι όλα θα είναι έτσι όπως τα βλέπω αυτή τη στιγμή. Με κάνουν και αισθάνομαι χαρούμενος. Γεμάτος ελπίδα, γεμάτος αισιοδοξία. Όπως και να έχει για εμένα ο ουρανός θα είναι για πάντα γαλανός. Και όταν θα φορώ αυτά τα γυαλιά θα το βλέπω πάντα μπλε, ακόμα και αν σε τελική ανάλυση είναι γκρι. Δεν διατίθεμαι πλέον να τον δω σε άλλο χρώμα μου αρέσει το μπλε! Θέλω να παραμείνει μπλε. Και αυτό το μπλε, το υπέροχο μπλε, να ενώνεται με το θαλασσί του Αιγαίου! Και να με πηγαίνει μακρυά! Μακρυά από όλα! Σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η αγάπη και η ελπίδα. Όπου όλα είναι πιθανά φτάνει να το σκεφτείς. Σε έναν μαγικό κόσμο! Σε ένα κόσμο όπου όλοι θα ήθελαν να είναι πρωταγωνιστές! Πρωταγωνιστές του ονείρου. Έτσι θα ονομάζονται. Και μέσα στο όνειρο, όλα θα ξαναγεννιούνται, και όλα θα είναι όπως πριν. Και οι άνθρωποι θα περπατάνε μέσα σε ανθόσπαρτους καταπράσινους δρόμους! Θα χαμογελάνε και δεν θα ντρέπονται ούτε θα φοβούνται να δείξουν τα συναισθήματά τους. Και όταν θα το έχουν ανάγκη δεν θα διστάζουν να πάρουν τον δίπλα τους μια αγκαλιά. Έστω για να αισθανθούν ότι κάποιος δίπλα τους τους νοιάζεται, τους αισθάνεται. After all its my world! Έτσι φαντάζομαι έναν κόσμο όσο περιμένω στην στάση του τραμ στη Συγγρού. Μέσα από τα υπέροχα μπλε γυαλιά μου. Τι; Όταν φορώ τα μαύρα γυαλιά μου; Αααα αυτό είναι μια άλλη ιστορία!