Κάτι κομμάτια σαν αυτό, είναι που μου δίνουν τη δύναμη να συνεχίσω. Που αναζωπυρώνουν την ελπίδα που φωλιάζει πολλές φορές μέσα στις στάχτες και που γίνεται και πάλι πυρκαγιά. Ωραίοι και οι U2, αλλά αυτή η διασκευή είναι απίστευτη! Είναι από τα κομμάτια που μου βγάζουν όμορφα και γνώριμα συναισθήματα στον αέρα, που με ηρεμούν. Απαλό, μελωδικό, αλλά εκεί που χρειάζεται να γίνεται δυνατό και δοτικό. Με ταξιδεύει απλά….
And you give yourself a way…
Έτσι δίνω κι εγώ έναν δρόμο στον εαυτό μου και πορεύομαι πάνω σε αυτόν. Τώρα εάν θα είναι ο σωστός ή ο λάθος δεν θα το μάθω παρά μόνον όταν θα τον διαβώ. Με, ή χωρίς εσένα….
Θέλω τόσο πολύ να πάνε όλα καλά! Να ξεχαστώ για λίγο μέσα στις σκέψεις μου και να μην με διακόψει κανένας από αυτήν την περιπλάνηση…. Κάποια στιγμή όλα θα γίνουν! Με, ή χωρίς εσένα….
And I give myself a way! And it’s the right way! The bright way! The “fight” way! The live way! My way!
Περιπλανηθείτε κι εσείς λοιπόν, για λίγο μαζί μου! Να πάμε σε άλλα μέρη, σε άλλες πολιτείες! We will give ourselves, new ways!
Χαμογελάστε, είναι μεταδοτικό!
Δημοσιεύθηκε Κυριακή, Αυγούστου 9th, 2009 στις 3:59 πμ στην κατηγορία Εμπειρίες, Στην κοσμάρα μου. Μπορείτε να παρακολουθείτε τις όποιες απαντήσεις σε αυτήν την καταχώρηση μέσω RSS 2.0.
Αφήστε μια απάντηση, ή trackback από την δική σας ιστοσελίδα.
Αυγούστου 9, 2009 σε 6:50 μμ |
Αυτό ξαναπές το…
Αυγούστου 16, 2009 σε 11:01 μμ |
΄Ετσι, αισιόδοξα και αποφασιστικά.
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές