Μεγάλες εναλλαγές, μεγάλες αντιφάσεις. Νοιώθω το σώμα μου να ακτινοβολεί μια ευτυχία και μια αισιοδοξία για το μέλλον και κάθε πόρος μου να φωνάζει ότι πρέπει να είμαι ευτυχισμένος και ταυτόχρονα νοιώθω ένα βάρος στην πλάτη μου τόοσο αβάσταχτο και ούτε καν ξέρω τι είναι αυτό που με φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση…. Κάτι μεγάλο έχει αρχίσει να ετοιμάζεται. Ένας κόσμος που έχει αρχίσει να τριγυρνάει γύρω από εμένα και εγώ νοιώθω ότι ακόμα δεν είμαι έτοιμος. Θέλω….. ένα ήσυχο μέρος, μακρυά από τους πολλούς ανθρώπους. Βαρέθηκα τον κόσμο, θέλω να επικοινωνήσω με τον εαυτό μου, να βρω τον περιπλανητή που κρύβεται μέσα μου και να συνομιλήσω μαζί του. Μακρυά από τη βουή των πολυσύχναστων δρόμων, μακρυά από αδιάκριτα βλέμματα, μακρυά από όλα. Μια εσωτερική ανάγκη, μια εσωτερική αναζήτηση έχει αρχίσει να αναζητά την αρχή. Ηρεμία. Αυτό που έχω στερήσει από τον εαυτό μου εδώ και δυόμισι χρόνια. Πραγματική ηρεμία. Tranquility….. That simple thing…..
Δημοσιεύθηκε Κυριακή, Σεπτεμβρίου 9th, 2007 στις 11:53 μμ στην κατηγορία Κραυγές.... Μπορείτε να παρακολουθείτε τις όποιες απαντήσεις σε αυτήν την καταχώρηση μέσω RSS 2.0.
Αφήστε μια απάντηση, ή trackback από την δική σας ιστοσελίδα.
Σεπτεμβρίου 10, 2007 σε 8:56 πμ |
Την ηρεμία μπορείς να την βρείς παντού (την εσωτερική) αρκεί να το θέλεις πραγματικά, ειναι πολύ ωραιο που έχεις στραφεί στον εαυτό σου , και δεν ειναι εγωϊστικό αυτό ειναι μια αληθινή αναζήτηση που νιώθεις και την έχεις ανάγκη. Ευχομαι πραγματικά ότι καλύτερο.
Σεπτεμβρίου 10, 2007 σε 1:22 μμ |
καλως σε βρησκω στο νεο σου σπιτικο καμαρι, αργησα λιγο να ερθω αλλα η δουλεια με κραταει μακρια απο ολα τον τελευταιο καιρο, σου στελνω την αγαπη μου…
Σεπτεμβρίου 10, 2007 σε 5:16 μμ |
Αδερφακι μην ηρεμεις τωρα…εχεις ολη την ζωη μπροστα σου
Σεπτεμβρίου 10, 2007 σε 6:02 μμ |
Lockheart
Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου. Εγώ όμως εδώ και πολύ καιρό είμαιμ έσα στην φασαρία και τον κόσμο… Από αυτήν την άποψη θέλω κάτι ήσυχο, κάτι αποξενωμένο. όπως λέγαμε και στη δουλειά: “Αν δεν μπορείς, πάρε ρεπό”
Purple
Καλώς όρισες e-νονά μου! Την άγαπη σου την δέχομαι και την φυλάω καλά μέσα μου! οπως σου την στέλνω κι εγώ! Πολλά φιλιά!
Αδερφούλα
Έχω όλη τη ζωή μπροστά μου για να ξεσσαλώνω, ας κάνω και ένα break, δεν πειράζει! Πολλά φιλιά και σε εσένα!
Σεπτεμβρίου 10, 2007 σε 6:40 μμ |
Κάποτε, ένας Ποιητής, βλέποντάς με στην ίδια κατάσταση την οποία τώρα βιώνεις, ότι “έχω βγει από το προστατευτικό περίβλημα”, μα αυτό δεν είναι πάντα κακό, γιατί έτσι μπορεί να “μ’ έχει στα χέρια της η Ζωή και να με πλάθει”…
Καληνυχτοφιλάκι, μικρέ!
Σεπτεμβρίου 10, 2007 σε 8:12 μμ |
Ζήσε αυτό το μεγάλο, ζήσε αυτήν την αλλαγή.
Μην σε προσπεράσει…βουτιά στα βαθιά!
Καλή βδομαδα Λιάκο!
Σεπτεμβρίου 13, 2007 σε 8:33 μμ |
Αν τα καταφέρεις και ηρεμήσεις πραγματικά…σφύρα μου!
Σεπτεμβρίου 14, 2007 σε 4:34 μμ |
iLias
Οτί θα το ζήσω, θα το ζήσω! I just need a little break before that!
Askar
Λες ότι δεν θα τα καταφέρω ε; Ε τουλάχιστον αξίζει να προσπαθήσω…..
Σεπτεμβρίου 15, 2007 σε 9:10 πμ |
Τι αισιόδοξο ποστ!! Μου αρέσουν τα νέα ξεκινήματα και οι εσωτερικές αναζητήσεις,. Καλή τύχη λοιπόν!! Και στα δύο!!
Σεπτεμβρίου 15, 2007 σε 2:46 μμ |
σωστά…
Σεπτεμβρίου 15, 2007 σε 6:56 μμ |
..εντάξει Λιακο, εσυ ξέρεις το σωστό timing!
Να εχεις όμορφο σαββατοκύριακο συνονόματε!